Assynt's Crofters

Χαζεύοντας στην ιστοσελίδα του BBC ανακάλυψα ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για τους crofters (αγρότες που δεν έχουνε ιδιοκτησία της γης τους μα πληρώνουνε νοίκι στον ιδιοκτήτη της γης) του Assynt. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση -όχι και τόσο σχετικό με το θέμα μας- είναι ότι είναι η δεύτερη φορά σε μια βδομάδα που βλέπω ντοκιμαντέρ του BBC για την Σκωτία, και ο παρουσιαστής είναι πάλι κάποιος με σκώτικη προφορά. Το ντοκιμαντέρ λοιπόν, ανάμεσα σε σκηνές των μαγευτικών τοπίων των βόρειων Υψιπέδων (ναι ναι, το Highlands χαζομετέφρασα μόλις) μας λέει για τους αγώνες των crofters του Assynt εν έτει 1992 (είπε κανείς την Ελλάδα οπισθοδρομική;) να αγοράσουνε τη γη στην οποία ζούσανε, όταν ο ιδιοκτήτης της αποφάσισε να την τεμαχίσει και να την πουλήσει. Η ιστορία των 'κολίγων' της Σκωτίας είναι μεγάλη και θλιβερή. Τα Highlands είναι από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές της Ευρώπης και αν τα δει κανείς δεν απορεί ιδιαίτερα μ' αυτό. Παρότι όμορφα με τον δικό τους λίγο απόκοσμο τρόπο, φαίνονται επίσης και τρομερά αφιλόξενα. Δεν ήταν πάντα έτσι: κατά τον 18ο-19ο αιώνα προκειμένου να μπορούνε να εκτρέφουν περισσότερα πρόβατα, οι ιδιοκτήτες προχώρησαν σε εκδιώξεις των πληθυσμών οι οποίες αν και θεωρούνται μέρος μιας -όχι και τόσο καλά οργανωμένης- αγροτικής μεταρρύθμισης έχουνε αφήσει θλιβερές μνήμες. Αφήσανε επίσης τα highlands έρημα και οδηγήσανε χιλιάδες ανθρώπους να στοιβαχτούνε βιαστικά σε καράβια για την Αμερική και την Αυστραλία. Γι αυτό άλλωστε, βλέπουμε έναν γεράκο στο ντοκιμαντέρ να λέει ότι μόλις κατάφεραν τελικά να αγοράσουνε τη γη ως κοινότητα οι πρώτες του σκέψεις ήτανε "for those that have gone before us". Το φιλμάκι είναι διάρκειας μισής ώρας και θα είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του BBC μέχρι μέσα Οκτώβρη. Αν θέλετε του ρίχνετε μια ματιά στο ακόλουθο λινκ. http://bbc.co.uk/i/n3vfy/

Μιας και η χάρη μου δεν έχει φτάσει μέχρι το Assynt αλλά κάτι μίλια νοτιότερα, θα σας αποζημιώσω με μια φωτογραφία που πιστεύω γενικά αντιπροσωπεύει το πως μοιάζει το μέρος. Αν πάλι -κακώς- δεν σας αρέσει η δικιά μου εικόνα, μπορείτε να πάτε στο google και να βρείτε αλλωνών!

Οι εκλογές και η 'μικροκοσμογραφία'

Ενόψει εκλογών σκέφτηκα να κάνω κι εγώ το κομμάτι μου και να σας συστήσω με ένα αγαπημένο μου ανάγνωσμα. Η ακαδημαϊκή μικροκοσμογραφία (ή microcosmographia academica αγγλιστί) είναι ένα χαριτωμένο βιβλιαράκι που είχε πέσει στα χέρια μου εδώ και κάτι χρόνια στην ελληνική του έκδοση. Γραμμένο το 1908 από έναν κλασικιστή του Cambridge, σίγουρα δεν φαντάζει εκ πρώτης όψεως το ιδανικό εγχειρίδιο για την κατανόηση της πολιτικής 100 χρόνια μετά. Εν πάσι περιπτώσει, έχω την κρυφή ελπίδα ότι μια επιλεκτική παράθεση θα σε πείσει για αυτόν τον μικρό θησαυρό.

• ΚΟΜΜΑΤΑ

Ξεκινάω λοιπόν από το δεύτερο μέρος που τιτλοφορείται "ΚΟΜΜΑΤΑ" και προφανώς χρειάζεται η μεγαλύτερη δυνατή προσοχή όταν μεταφέρεις τις παρατάξεις της Βικτωριανής Αγγλίας στον σύγχρονο ελληνικό κόσμο, μα οι ομοιότητες είναι... συγκινητικές

Ο Συντηρητικός Φιλελεύθερος, είναι ένας ευρύνους άνθρωπος, που πιστεύει πως κάτι πρέπει να γίνει -όχι όμως ό,τι επιθυμεί ο οποιοσδήποτε τώρα- μα κάτι που δεν έγινε το 1881-1882 [1]

Ο Φιλελεύθερος Συντηρητικός, είναι ένας ευρύνους άνθρωπος, που πιστεύει πως κάτι πρέπει να γίνει -όχι όμως ό,τι επιθυμεί ο οποιοσδήποτε τώρα- και σίγουρα ό,τι έγινε το 1881-1882 πρέπει να ξεγίνει.

Οι άνθρωποι σε αυτά τα δύο κόμματα είναι δεκτικοί πειθούς, μόνο που έχουν ήδη εισχωρήσει μέσα τους τόσες προκαταλήψεις, που είναι δύσκολο να βρει κανείς τα ανοίγματα. Κατοικούν στην Κοιλάδα της Αναποφασιστικότητας

• ΔΙΑΒΟΥΛΙΑ
  

Λίγο παρακάτω, στο επόμενο μέρος που τιτλοφορείται "CAUCUSES" και που αν δεν με γελάει η μνήμη μου στην ελληνική έκδοση μεταφράζεται "ΔΙΑΒΟΥΛΙΑ", βλέπουμε τι είδους διαβούλια (με λίγη δόση αυθαιρεσίας μπορούμε να κάνουμε την αναγωγή σε κοινοβούλια) σχηματίζονται Θα μείνω στα διαβούλια των δύο παρατάξεων που προανέφερα μιας και οι υπόλοιπες του βιβλίου δεν εκπροσωπούνται κραυγαλέα στην ελληνική πραγματικότητα (με την εξαίρεση μάλλον των σημαδιακών "βιαστικών νέων" τους οποίους ίσως αυθαίρετα παρέλειψα):

"Κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει ένα Φιλελεύθερο Συντηρητικό από ένα Συντηρητικό Φιλελεύθερο διαβούλιο. Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο πιο αθώο απ' αυτά. Η πιο τολμηρή τους ενέργεια είναι να ορίσουν μια επιτροπή προκειμένου "να διερευνήσει με ποιους τρόπους πρέπει να αποτραπεί το Να Βγούνε τα Άπλυτα στη Φόρα". Σχηματίζεται λοιπόν ένα ασπόνδυλο σώμα, το οποίο επί δύο χρόνια κάθεται με αυξανόμενη δυσφορία επάνω στο καλάθι με τα άπλυτα. Όταν η επιτροπή έχει αποβλακωθεί τόσο που έχει ξεχάσει που κάθεται,εκδίδει τρεις ογκωδέστατες αναφορές μειοψηφίας σε ένα άσχετο θέμα. Οι αναφορές παραπέμπονται από το συμβούλιο στους αρνησικυρούντες κι από εκεί στον κάλαθο των αχρήστων."

• ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ
  

Το τελευταίο μέρος που θα μας απασχολήσει είναι το "ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ". Καταρχάς ο Cornford μας ενημερώνει ότι "υπάρχει μόνο ένα επιχείρημα για να γίνει κάτι, όλα τ' άλλα είναι επιχειρήματα για να μην γίνει τίποτα". Το επιχείρημα για να γίνει κάτι είναι ότι αυτό το κάτι είναι σωστό. Είναι ωστόσο πολύ δύσκολο να γνωρίζει κανείς αν το προτεινόμενο μέτρο είναι όντως σωστό. Συνεπώς περνάμε στα επιχειρήματα για να μην γίνει κάτι:

1. Η Αρχή της Σφήνας [2]: Δεν πρέπει να ενεργήσεις τώρα σωστά γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργήσεις προσδοκίες ότι στο μέλλον θα ενεργήσεις ακόμα πιο σωστά, προσδοκίες τις οποίες φοβάσαι πως μπορεί να μην έχεις το κουράγιο να εκπληρώσεις.

2. Η Αρχή του Επικίνδυνου Προηγούμενου: Δεν πρέπει να ενεργήσεις τώρα σωστά από φόβο ότι εσύ -ή οι εξίσου άτολμοι διάδοχοί σου- δεν θα έχετε το κουράγιο στο μέλλον να ενεργήσετε σωστά σε μια άλλη υπόθεση, που ενώ ex hypothesi είναι ουσιωδώς διαφορετική, επιφανειακά μοιάζει η ίδια με την παρούσα. Έπεται πως τίποτα δεν πρέπει να γίνεται ποτέ για πρώτη φορά.

3. Η Αρχή του Ανώριμου Χρόνου: Δεν πρέπει τώρα να κάνεις αυτό που φαίνεται σωστό, γιατί η στιγμή που θα είσαι σίγουρος πως είναι όντως σωστό δεν έχει ακόμα φτάσει. Ο χρόνος παρεμπιπτόντως είναι σαν το μούσμουλο, έχει ένα κόλπο να σαπίσει πριν ωριμάσει.

Ομολογώ κλείνοντας ότι η απόδοση που έκανα στα κείμενα είναι και αποσπασματική και όχι εντελώς πιστή. Για να είμαι λοιπόν εντάξει μαζί σας, εδώ μπορείτε να βρείτε όλο το έργο στην πρωτότυπη αγγλική έκδοση.

---------------------------------------------------------------------

[1] Αναφέρεται σε κάποιες περιορισμένες μεταρρυθμίσεις που έγιναν επί πρωθυπουργίας Gladstone και τις οποίες πέρα από μια στον στρατιωτικό τομέα στάθηκε αδύνατο να εντοπίσω.
[2] Το επιχείρημα της σφήνας (wedge) προκύπτει μάλλον από την έκφραση "the thin edge of the wedge" που υποδηλώνει μια μικρή αλλαγή η οποία έχει ως αποτέλεσμα πολύ σημαντικότερες -και κυρίως ανεπιθύμητες εξελίξεις.

Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας: Rodentia

Ο συμπαθής κύριος της φωτογραφίας είναι ένας γκρι σκίουρος. Σπεύδω να ξεκαθαρίσω (πριν χαρακτηριστώ σεξιστής απο την δεύτερη κιόλας ανάρτηση) πως δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το φύλο του συγκεκριμένου φίλου, συνεπώς μπορεί κάλλιστα να είναι και κυρία. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, ο λόγος της αυθαιρεσίας μου έχει να κάνει με το ότι στα ελληνικά λέμε "ο σκίουρος".
Εν πάσει περιπτώσει ο/η σκίουρος πόζαρε χωρίς πολλές ντροπές στους Βοτανικούς Κήπους του Εδιμβούργου αυτό το καλοκαίρι. Πρώτα σας αφήνω να τον καμαρώσετε και μετά τον σχολιάζω:

Το ζωάκι μας είναι ξεκάθαρο πως όχι μόνο δεν φοβάται τους ανθρώπους αλλά και επιδιώκει την παρουσία μας ( ε είπαμε, ζωάκι είναι, που να ξέρει;). Πέρα απο την συμπάθεια προς τους ανθρώπους που μοιραζόμαστε, έχω έναν παραπάνω λόγο να νιώθω κοντά του: είναι κι αυτός latecomer. Στην Ευρώπη δεν είναι γηγενής, όπου υπάρχει λοιπόν είναι γιατί εισήχθη απο την Αμερική, την πατρίδα του. Πως λέγαμε κάποτε ότι το G3 είναι γερμανικής προελεύσεως κι ελληνικής κατασκεύης; Ε, κάτι παρόμοιο, ο γκρι σκίουρος ειναι αμερικανικής προελεύσεως και βρετανικής εκτροφής. Χάρη στην προφανή προσαρμοστικότητά του όχι μόνο έχει εξαπλωθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά έχει εκτοπίσει και τον γηγενή κόκκινο σκίουρο, ο οποίος δεν είναι άλλος απο τον ευρασιατικό σκίουρο που έχουμε και στην Ελλάδα, αυτόν με τις φουντίτσες στα αυτιά. Για τον παραπάνω λόγο ο οποίος σίγουρα δεν είναι δικό του λάθος έχει χαρακτηριστεί ως παράσιτο και διώκεται ανηλεώς σε ορισμένες περιοχές. Δεν θα πάρω θέση στο λεπτό θέμα του αν είναι ή όχι επιβλαβής, η αλήθεια είναι οτι του έχω αδυναμία αυτού του πρόσφυγα του ζωικού βασιλείου. Άλλωστε κατοικεί σε περιβάλλοντα που ο κόκκινος σκίουρος δεν μπορεί να ζήσει, όπως το αστικό ή το "κατακερματισμένο δασικό" (νεολογισμός που περιγράφει το ένα στρέμμα δάσους εδώ και ένα άλλο 5 χιλιόμετρα παραπέρα).
Κλείνουμε με την καίρια ερώτηση που ίσως είσαι έτοιμος να αρθρώσεις: "ε και;". Προσπάθησα να σε προειδοποιήσω με τον τίτλο, άλλωστε πιστεύω οτι σήμερα μπορεί και να διάβασες και πιο μεγάλες βλακείες απ' αυτήν στο ίντερνετ. Θα μπορείς εξάλλου να πουλήσεις και μούρη στην παρέα αν ποτέ βρεθείς σε κάποιο πάρκο των ανατολικών ΗΠΑ ή του ΗΒ (όχι το μολύβι, την χώρα εννοώ) και σας πλησιάσει ο 'θρασύς' φίλος μας. Ακόμα όμως κι αν δεν είσαι εφετζής, τουλάχιστον θα ξέρεις την ιστορία του. Αν πάλι -παραδόξως- σου τράβηξα το ενδιαφέρον, το σχετικό αρθράκι της wikipedia είναι αρκετά κατατοπιστικό για αρχή. Αυτά λοιπόν για τον γκρι σκίουρο, ίσως επιστρέψω με κανένα πιο σοβαρό θέμα τις προσεχείς ημέρες.

Πρώτο ποστ

Έτσι για να μην είναι άδειο το ιστολόγιο. Σε πρώτη φάση δεν σκοπεύω να γράψω τίποτα. Απλά ένιωθα άβολα να σχολιάζω ως anonymous στα ιστολόγια που παρακολουθώ -όταν βέβαια σχολιάζω. Καλώς σας βρήκα λοιπόν...