Μουντό πρωινό έξω, απ' αυτά που δεν καταλαβαίνεις αν βρέχει μέχρι να ανοίξεις την πόρτα και να βγεις, ίσως ούτε καν τότε. Προσπαθώ να μην πολυπροσέχω τον καιρό και τις άκαιρες εναλλαγές του (Καλως ήρθατε στη Σκωτία, όλες οι εποχές σε μια μέρα θα έλεγε το σποτάκι αν ο τοπικός ΕΟΤ είχε χιούμορ) μα σήμερα πρόλαβε και με πλάκωσε πριν φορέσω το χαμόγελό μου. Τελικά μάλλον κάτι ξέρουνε και βάζουνε μαύρες σκεπές στα βροχερά μέρη, το έχω προσέξει και στα Γιάννενα, το προσέχω και τώρα κοιτώντας το κτίριο απέναντι. Το μαύρο κεραμύδι βρεγμένο φαντάζει τόσο απόκοσμο, λες και το έχει φιλήσει ο καιρός, λες και πέρασε τη μουντάδα του στους ανθρώπους κι αυτοί στα κτίρια. Τα τελευταία τα έχω δει σε άπειρες καιρικές συνθήκες και η βροχερή τους όψη είναι ίσως πιο όμορφη ακόμα κι απ' όταν τ' αγκαλιάζει ο πρώτος ήλιος. Ω τα λατρεύω κάτι τέτοια πρωινά! Τι έχει να κάνει η Νάντη μ' όλ' αυτά; Ε, τον τίτλο τον είχα διαλέξει όταν σκόπευα να βάλω μόνο το τραγούδι που μου ήρθε στο μυαλό μ' αυτόν τον καιρό, με κέρδισε το παράθυρο όμως κι έτσι διαβάσατε και για τα κτίρια του βορρά. Εκτός λοιπόν από το τραγούδι που ακούγεται με νοσταλγική διάθεση και ζεστό καφέ, πάρτε μπονους και μια φώτο τραβηγμένη παλιότερα και την καλημέρα μου (όχι, αυτή δεν είναι μπόνους). 
΄Ελαβα αργά την καλημέρα σου
ΑπάντησηΔιαγραφήτη μετέτρεψα βιαστικά σε καλησπέρα
δίπλα στον καφέ που καιει ακόμα
και παρασύρθηκα στο βλέμμα απο ψηλά
που υποδεικνύεις.
Γεια σου, Latecomer. Πρόσεξα ότι το μπλογκ σου είναι φρέσκο, μόλις 3 μηνών κι είχα την απορία: τι σε οδήγησε στο να το ανοίξεις;
ΑπάντησηΔιαγραφήΤσαλαπετεινέ, εγώ όμως πήρα την καλησπέρα σου και την ξαναέκανα καλημέρα :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤουκι, ερώτηση με πολλαπλές απαντήσεις. Καταρχάς, αυτό το κάθαρμα ο Γιακωβίνος που με έψησε να στήσουμε βλογ αλλά ποτέ δεν έφτιαξε το δικό του. Κατά δεύτερον το σοκ που έπαθα όταν χρειάστηκε να αλλάξω το θέμα του διδακτορικού σε κάτι που ακόμα δεν με έχει κερδίσει εντελώς. Αρχικά το είχα στο μυαλό μου σαν κάτι που θα ασχολιότανε αποκλειστικά με ρεαλισμό κι εθνικισμό, άλλο που στην πορεία γράφω ό,τι μου κατεβαίνει. Και τέλος, αφου τελείωσε το μεταπτυχιακό ξέμεινα απο στενό κύκλο και με πολύ ελεύθερο χρόνο μέρος του οποίου αφιερώνω εδώ. Βλογ παρακολουθώ κανα-δυο χρόνια τώρα και δεν μ άρεσε που έκανα ανώνυμα σχόλια οπότε το μετράμε κι αυτό. Σε κάλυψα;
Ρεαλισμός κι εθνικισμός, ε; Πολύ ενδιαφέρον. Εύχομαι καλή συνέχεια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ. Δυστυχώς λόγω αποκοπής από την ελληνική επικαιρότητα είναι δυσκολότερο και πιο χρονοβόρο απ' ό,τι είχα φανταστεί οπότε δεν του αφιέρωσα πάνω από δυο αναρτήσεις ως τώρα
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι, αλλά το ξέρεις πως περιμένουμε και τις επόμενες σχετικές αναρτήσεις σου...! Ειδικά εμείς που από χρόνια απολαμβάνουμε τον sui generis αντιεθνικισμό σου... :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαχα sui generis!!! Εγώ και το Κοσσυφοπέδιο! ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα ετοιμάσω κάτι στις γιορτές που θα είμαι χαλαρός
Καταπληκτική περιγραφή των βροχερών πρωινών. Εγώ πάλι τα λατρεύω μονο όταν είναι του Σαββάτου. Ούτε καν της Κυριακής.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπιβεβαιώνω ότι η όψη των βρεγμένων μαύρων (σκουροχρωμων) κεραμιδιών είναι καλύτερη από αυτή των "ηλιόλουστων".
Καλησπέρα Νίκο :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΕσύ χρειάζεται να ξεπορτίσεις για να πας δουλειά, γι αυτό δεν τα πας καθημερινές. Εγώ πάλι σε ένα γραφείο έχω να πάω όλο κι όλο κι αυτό όχι κάθε μέρα
Όσο για τα βρεγμένα κεραμύδια, δεν μυρίζουνε μεσαίωνα;;;; (κι ας είναι βικτωριανά)
Καλησπέρα... (η καλημέρα μου μετράει σε λίγες ώρε...!).
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου αρέσει πολύ το blog σου latecomer. Βροχή, Σκωτία και κεραμύδια λοιπόν... Να σου πώ ότι λατρεύω την γοτθική αρχιτεκτονική και ότι είχα θέμα στην πτυχιακή μου με αυτό. Και εμένα με είχε απασχολήσει το θέμα με τα κεραμύδια. Στις ηλιόλουστες περιοχές χρησιμοποιούν το κλασσικό χρώμα, ενώ σε περιοχές με πολύ βροχή και υγρό κλίμα χρησιμοποιούν σκούρα χρώματα, γκρί, μπλε, κάπου είδα και ένα σουρεαλιστικό φλούο φούξια στα Γιάννενα! έδινε μία διαφορετική νότα στην πόλη.
Τα Γιάννενα δεν σου φαίνεται ότι κάτι έχουν από γοτθικό?? εγώ ο σκέφτομαι συνέχεια...
Υγρούς χαιρετισμούς από Ελλάδα...
Καλησπέρα Ιωάννα και σ' ευχαριστώ :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω έχω δει και πράσινα κεραμύδια κάπου στην Αχαϊα. Είναι λίγο γκοθ, γκριζίλα, καταθλιψάρα η μικρή μας πόλη και γι' αυτό είναι αξιολάτρευτη. Ειδικά τα δύο τζαμιά επάνω στο κάστρο τα λατρεύω, δεν είναι σαν το κλασικό τζαμί της Αραβίας, είναι σκοτεινά και... βαλκανικά, με μαύρη πλάκα στην σκεπή. Μήπως τα σκούρα δομικά υλικά χρησιμεύουνε για να κρατάνε ζεστά τα κτίρια; το αντίθετο από τους άσπρους τοίχους στα νησιά δλδ;
Παρακαλώ latecomer... ναι, είναι "το μικρό μας Λονδίνο!". Και πρόσφατα επισκέφτηκα τα δύο τζαμιά στο κάστρο (πάλι για μελέτη ggrrrr)και είδα ακριβώς αυτό. Έχουν διατηρηθεί όπως ακρβώς ήταν. Και αυτό δεν υπάρχει σχεδόν πουθενά αλλού στην Ελλάδα, από όσο μπορώ να θυμηθώ. Βασικά το σκούρο χρώμα στα κεραμίδια το προτειμούν στις ορεινές περιοχές με ιδιαίτερο κλίμα, γιατί είναι πιο ανθεκτικό στη βροχή. Γι αυτό και τα σπίτια έχουν δίρριχτες σκεπές. Για να μην συσσωρεύεται το νερό και λιμνάζει.Ενώ στα νησιά, το λευκό για να διατηρούν απλά την δροσερή ατμόσφαιρα. Κάπως έτσι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι είναι καλοδιατηρημένα τα τζαμιά αλλά σκέψου πως μας έχουνε μείνει 4 από τα 18 που υπήρχανε αρχικά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα πάρει η οργή, τελευταία όταν κάνω μια λογικοφανή υπόθεση πάντα έξω πέφτω!