'N'attendez pas le Jugement dernier. Il a lieu tous les jours'
Με το πέρασμα του χρόνου ολοένα και βρίσκω δυσκολότερο να δίνω σαφείς απαντήσεις σε απλές ερωτήσεις που μικρότερος θα μπορούσα να απαντήσω μονολεκτικά ή με μια φράση. Μια, ωστόσο, από τις ερωτήσεις που -ακόμα- μπορώ να απαντήσω χωρίς δισταγμό είναι το "ποιό βιβλίο σε έχει σημαδέψει". Εδώ μπορώ να δώσω την ίδια απάντηση που έδινα πριν 5 χρόνια χωρίς να το πολυσκεφτώ: η "Πτώση" του Αλμπέρ Καμί. ΄Ισως η τρομακτική επίδραση που είχε το βιβλίο επάνω μου να είχε να κάνει με τις αναζητήσεις μου την εποχή που το διάβασα. Πράγματι έτυχε να πέσει στα χέρια μου σε μια περίοδο που αποδομούσα συστηματικά κάθε μου συμπεριφορά και κάθε κίνητρο, και φαινότανε να βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με το τι συνέβαινε μέσα στο μυαλό μου.
Η "Πτώση" είναι γραμμένη σε μια μορφή μάλλον ιδιόμορφη και συνάμα συναρπαστική. Ο ήρωας, Jean-Baptiste Clemence, συμμετέχει σε έναν διάλογο με κάποιο άγνωστο σε μας πρόσωπο, του οποίου τις αντιδράσεις μπορούμε μόνο να συνάγουμε από τα συμφραζόμενα. Πρόκειται λοιπόν για έναν μονόλογο, που δεν είναι μονόλογος, μα δίαλογος από τον οποίον τυγχάνει να έχουμε μόνο το μισό. Δεν είμαι βιβλιοκριτικός, μα νομίζω πως αυτό το σχήμα επιτρέπει στον αναγνώστη να νιώσει πως είναι ο ίδιος που συνομιλεί με τον ήρωά μας κι έτσι, όπως η ιστορία φτάνει στην κατάληξή της, να κλείσει το βιβλίο χωρίς να ξέρει που να κρυφτεί. Δεν μ' αρέσουν τα σπόιλερς οπότε δεν μπορώ να γίνω πιο συγκεκριμένος, είμαι σίγουρος πως θα με καταλάβετε αν το διαβάσετε. Θα σας δώσω όμως ένα αποσπασματάκι από το βιβλίο -όχι ένα από τα δυνατά μα ένα ενδεικτικό του ύφους- και το βιντεάκι που βρήκα χαζεύοντας τις προάλλες και αποτέλεσε την αφορμή της ανάρτησης.
Θα επιστρέψετε στο Παρίσι; Είναι μακριά το Παρίσι, είναι όμορφο το Παρίσι, δεν το' χω ξεχάσει. Το βράδυ πέφτει ξερό και τριζάτο πάνω στις στέγες, τις μπλε απ' τον καπνό, η πόλη μουγκρίζει υπόκωφα, ο ποταμός σαν να γυρίζει πίσω. Περιπλανιόμουν τότε στους δρόμους. Και τώρα περιπλανιούνται, το ξέρω! Περιπλανιούνται, κάνοντας πως βιάζονται να πάνε στην κουρασμένη γυναίκα, στο αυστηρό σπίτι... Αχ, φίλε μου, ξέρετε τι θα πει ένα μοναχικό πλάσμα που περιπλανιέται στις μεγάλες πόλεις;
Το βιβλίο κυκλοφορεί σε τρεις τουλάχιστον μεταφράσεις, μια του "Εξάντα" σε έναν τόμο μαζί με τον "Ξένο" και την "Πανούκλα", μια του "Καστανιώτη" και μια από τα "γράμματα" (τον εκδοτικό της Πρωτοπορίας). Προσωπικά προτιμώ του Καστανιώτη που είναι και πρόσφατη. Αυτή των "γραμμάτων" (απ' όπου και το απόσπασμα) έχει κάποια λαθάκια και βγάζει μια αίσθηση προχειρότητας αλλά -εαν δεν θέλετε να πάτε μέχρι το βιβλιοπωλείο- μπορείτε να την βρείτε σε pdf εδώ. Τέλος, ο τίτλος της ανάρτησης είναι παρμένος από το κείμενο και μεταφράζεται "Μην περιμένετε την Εσχάτη Κρίση. Συμβαίνει κάθε μέρα"
Χτύπησες ευαίσθητη χορδή. Βλέπω τον γαλλικό τίτλο στο post. Λέω εδώ είμαστε. Ο Camus είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Ό,τι εχει γράψει το βρίσκω εξαιρετικό. Συμπτωματικά αυτή την εποχή ξαναδιαβάζω την Πανούκλα. Τώρα που είδα και το κείμενο σου θα διαβάσω άλλη μία την Πτώση. Πήγαινα σχολείο όταν το διάβασα, οπότε τώρα θα το δω και με άλλο μάτι.
"Αχ, φίλε μου, ξέρετε τι θα πει ένα μοναχικό πλάσμα που περιπλανιέται στις μεγάλες πόλεις;" Τί έγραψε ο άνθρωπος σε μία πρόταση!!!!!!
τώρα που το καλοβλέπω το ποστ, ούτε παραγελία να ήτανε: γαλλικά στον τίτλο, quote για το Παρίσι... ;)
Ο Camus είναι μακράν ο αγαπημένος μου και -φαντάσου- έπεσα πάνω του εντελώς τυχαία, μου τον είχε προτείνει μια ιντερνετική φίλη σε μια φάση που δεν είχα τι να διαβάσω (Και τον Φουέντες επίσης μέσω συστάσεων τον γνώρισα). Η δε Πτώση πρέπει να είναι το μόνο λογοτεχνικό έργο που διάβασα τουλάχιστον τρεις φορές...
Χαίρομαι που σε τσίγκλισα λιγάκι να το ξαναδιαβάσεις, ειδικά αν έχεις να το διαβάσεις από το σχολείο. Άλλωστε έχεις και το μοναδικό προνόμιο να μπορείς να το απολαύσεις στο πρωτότυπο!
Όσο για το quote, σπάει όντως κόκκαλα, όπως πολλά εκεί μέσα. Έχει πολυ δυνατά σημεία το βιβλίο, απλά διάλεξα ένα να είναι συντομούτσικο και αντιπροσωπευτικό.
To γαλλικό πρωτότυπο είναι πραγματικά μία απόλαυση στην λογοτεχνία και ειδικά στην ποίηση. Αλλά για τον Καμύ οι μεταφράσεις δεν νομίζω πως αλλάζουν το ύφος του και την γλώσσα του. Γράφει πολύ απλά και αποδίδεται εύκολα σε άλλη γλώσσα.
sygxwrese mou ta greeklish, eimai sto PC pou den exei ellhnika. Exeis dikio gia ton Camus, einai meros ths mageias tou allwste afth h aplothta. Pantws h metafrash pou dinw sto pdf exei kai orthografika la8h :P (pera apo to la8os pou kanoune kai me thn hmeromhnia ekdoshs tou prwtotypou pou mou ekane asxhmh entypwsh eksarxhs)
Twra peri Fuentes. Egw ton proteinw nai, bebaia eksartatai ki apo to pws blepeis tous latinoamerikanous, einai ligaki sureal edw pou ta leme. Pantws, o "8anatos tou artemio cruz" mou arese arketa :)
Μου άρεσε πολύ το θέμα σου latecomer. Ο Camus είναι ένας αληθινός συγγραφέας. Δεν θα πώ τίποτε άλλο. Την "Πτώση" προτίθεμαι να τη διαβάσω με την πρώτη ευκαιρία. Το "quote" εξαιρετικό...
Καλό βράδυ και τα Χρόνια μου πολλά σε όσους γιορτάζουν :)
dystyxws tha yposteis kai esy ta greeklish mou! Opws grafw kai sthn anarthsh, yparxei se e-book sto link pou dinw an kai tipota den antika8ista thn ais8hsh tou real-book.
Kalo sou brady ki esena, ki efxaristw gia tis efxes (blepeis to sxolio sou htane toso genikologo pou me phrane ki emena ta skagia :P)
Latecomer! Χρόνια σου Πολλά, καλά και δημιουργικά!!!! Δεν το ήξερα βρε! Τώρα γνωρίζω και το όνομά σου επιτέλους :P
Ε, ναι, το αληθινό βιβλίο με τις σελίδες, το άρωμα του χαρτιού, τη λαχτάρα να το πιάσεις στα χέριά σου μέχρι να το αγοράσεις, την αγωνία να τρέξεις μέχρι το βιβλιοπωλείο για να το βρείς και τελικά να το αποκτήσεις,όλα αυτά τα συναισθήματα έχουν κάτι διαφορετικό από το e-book.
Καλή συνέχεια στις σπουδές σου! Καλό κουράγιο!
p.s Η ανάρτηση για το "κόκκινο σκιουράκι" ήταν απολαυστική! Πρέπει να σου πώ ότι "χτύπησες" φλέβα αδυναμίας... είναι από τα αγαπημένα μου ζωάκια με διαφορά! Είναι τόσο χαριστωμένα και δραστήρια! Μέχρι τώρα δεν έτυχε να δώ κάποιο από κοντά δυστυχώς... αλλά οι φωτογραφίες σου είναι μία καλή αρχή! :)
καλά δεν ήτανε δα και κανένα επτασφράγιστο μυστικό, ορισμένοι αναγνώστες με αποκαλούσανε με το μικρό μου άλλωστε :)
Σ' ευχαριστώ πολύ!
ΥΓ. ΧΑΧΑ εδώ είναι σχεδόν σα κατοικίδια τα σκιουράκια είτε πρόκειται για τα γκρι είτε για τα κόκκινα. Τα τελευταία τα έχουμε και στην Ελλάδα (αν και λόγω περιβάλλοντος σε πιο σκούρα εκδοχή) μόνο που εκείνα είναι άγρια και κόβουνε πέρα!
Γιόρταζες κι εσύ και δεν μας λες τίποτα; Χρόνια Πολλά λοιπόν!
Γιατί δεν βάζεις ελληνική γραμματοσειρά από τον Πίνακα Ελέγχου (Regional languages νομίζω λέγεται το εικονίδιο που πατάς);
Θα τον έχω υπόψιν τον Φουέντες και θα σου πω εντυπώσεις μολις διαβάσω το βιβλίο που προτείνεις. Από Λατινοαμερικάνους έχω διαβάσει Μαρκές. Τον θεωρώ φοβερό συγγραφέα. Και η ελληνική μετάφραση των βιβλίων του είναι εξαιρετική. Την Αλιέντε την πάλεψα, αλλά ομολογώ πως την βαριέμαι. Τώρα φταίει η μετάφραση, φταίει η γραφή της, φταίω εγώ; Πάντως δεν δύναμαι να την διαβάσω.
Οι αναρτήσεις σου με τα σκιουράκια και το άλλο θέμα για το Assynt ήταν πολύ ωραίες. Άλλος κόσμος!
χαχα σαν τι να έλεγα δηλαδή; αφου εγώ κυκλοφορώ με ψευδώνυμο! Ευχαριστώ :)
Αυτό με την γραμματοσειρά δεν το είχα καν σκεφτεί αν και υπάρχει κι ένας υστερόβουλος λόγος που τ αφήνω έτσι: με τον υπολογιστή του γραφείου στα αγγλικά μόνο, δεν μπαίνω τόσο εύκολα στον πειρασμό να γράφω αναρτήσεις ή σχόλια :Ρ
Από Μαρκες στα ελληνικά είχα διαβάσει μόνο το "χρονικό" και τις "θλιμμένες πουτάνες", δυο σύντομα δηλαδή βιβλιαράκια. Τα "100 χρόνια" τα διάβασα στα αγγλικά και για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να απολαύσω εύκολα ένα λογοτεχνικό στα αγγλικά... Ο Φουέντες έχει κι αυτός τα μαγικά του και τα μη ορθολογικά του, αλλά αυτό που με ενθουσίασε στον Αρτέμιο ήτανε το παιχνίδι του με τον χρόνο. Αλιέντε δεν διάβασα ποτέ για να είμαι ειλικρινής.
Χαίρομαι που σου άρεσαν τα rodentia και το Ασιντ, είναι απ' αυτές τις ελαφριές αναρτήσεις που κάνω όταν είμαι πολύ πιεσμένος για να ασχοληθώ με τα μεγάλα και τα σπουδαία, έχουνε και μια λειτουργία αγχολυτικού του διαχειριστή δηλαδή :)
Για να σου πώ την αλήθεια δεν το είχα δεί βρε ό,τι σε αποκαλούσαν με το "μικρό σου όνομα". Εγώ θα συνεχίσω να χρησιμοποιώ το ψευδώνυμό σου, αν με ρωτάς...!
Ειλικρινά πιστεύω ότι οι λατινοαμερικάνοι συγγραφείς έχουν περισσότεροι φαντασία από τους ρώσσους ή τους δυτικούς της Έυρώπης... ένας ολόκληρος μαγικός κόσμος ξεδιπλώνεται μπροστά σου... Και εγώ από Markez έχω διαβάσει αυτά τα δύο βιβλία που προανέφερες καθώς και το "Σπίτι των Πνευμάτων" της Αλιέντες. Είχα παρακολουθήσει και μία συνένευξή της σε μία εκπομπή από έλληνα δημοσιογράφο. Έχει πολύ πλούσια σκέψη και βγάζει πολύ δυνατά συναισθήματα.
Αυτό το μικρό "twist" με τα "ελαφρά" θέματα θα το κάνω και εγώ γιατί όντως λειτουργεί αγχωλυτικά, όπωε και η επαφή με τη φύση γενικότερα!.
χαχα όχι δεν ρωτούσα, απλά επισήμαινα πως δεν ήτανε δα και top-secret. Κατά τα λοιπά απαντάω σε πληθώρα κλητικών προσφωνήσεων (ακόμα και στο "Ε!") οπότε μπορείς να με αποκαλείς όπως θέλεις!
Από Αλίεντε έχω μαύρα μεσάνυχτα, όπως είπα και στην Ελένη, ο μόνος Αλιέντε που ξέρω είναι ο Σαλβαδόρ :Ρ
γειά σου αργοπορημένε, το βιβλίο πάει καιρός που το διάβασα, αλλά το ωραίο φιλμάκι που έβαλες, μου θύμισε, μεταξύ άλλων, το μπαρ στο Άμστερνταμ όπου γινόταν η εν λόγω συζήτηση, το επάγγελμα του αφηγητή, την "πτώση" από την γέφυρα, και κάτι από την ατμόσφαιρα. Την έξοχη φράση του τίτλου σου, την δανείστηκε ο Αλμπέρ από τον Νίτσε, που τον έχει επηρεάσει βαθύτατα
καλημέρα και με συγχωρείς για την καθυστερημένη απόκριση. Το φιλμάκι όντως αν έχεις διαβάσει το βιβλίο σου θυμίζει αρκετά σημεία, δεν νομίζω ότι θα μπορούσανε να πούνε περισσότερα σε ένα πεντάλεπτο. Επίσης μου αρέσει η μεταφορά με τα φύλλα. Για τον Νίτσε, δεν το γνώριζα :)
Με αφορμή μία συνέντευξη που έχει να κάνει με τη μαγευτική Σκωτία πέρασα από 'δώ. Μία συνένευξη που έδωσε ο Andrew Collins που ήταν βουλευτής στη Σκωτία στην ελληνίδα δημοσιογράφο Μπίλλιω Τσουκαλά, μέσα από την εκπομπή της. Ήταν καλεσμένο με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του "Ο καλός δήμαρχος". Μίλησε για την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση στη Σκωτία σε γενικές γραμμές και για μία προσπάθεια που κάνουν οι πολιτικοί της χώρας για την απόσχιση της Σκωτίας από την Αγγλικό κράτος. Τόνισε μάλιστα ολοκληρώνοντας την μικρή αλλά ουσιαστική ομιλία του ότι στη Σκωτία ζούν σημαντικές στιγμές. Είναι όντως έτσι? ΄Πολύ θα ήθελα να αληθεύει κάτι τέτοιο. Μία ιστορία που κρατάει χρόνια τώρα.
συγγνώμη για την καθυστέρηση, ήτανε εξουθενωτική η περασμένη εβδομάδα.
Λοιπόν, έλιωσα ψάχνοντας στο ιντερνετ για τον τύπο που λες. Βασικά το όνομα που μου έδωσες ήτανε μίξη του ονόματος του δικού του και του εκδοτικού οίκου :Ρ Andrew Nicoll λοιπόν και ο εκδοτικός Harper Collins. Δεν κατάφερα να βρω με ποιά παράταξη ταυτίζεται γιατί δεν ήτανε βουλευτής αλλά ανταποκριτής της sun στο κοινοβούλιο της Σκωτίας. Διάβασα τη συνέντευξή του στο βιβλιόραμα, κάτι άλλο δεν βρήκα. Δεν αναφέρει τίποτα για τη Σκωτία αλλά υποθέτω πως για να τάσσεται υπερ της ανεξαρτησίας θα υποστηρίζει το SNP -ίσως βέβαια και όχι- το οποίο είναι το εθνικιστικό κόμα που έχει σχηματίσει κυβέρνηση μειοψηφίας στο τοπικό κοινοβούλιο.
Για το ζήτημα της σκωτικής ανεξαρτησίας αναμείνατε στο ακουστικό σας, θα ετοιμάσω σχετική ανάρτηση.
Συγγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση, ελέω σύνδεσης δεν κατάφερα να μπώ στο blog μου. Ωωωωωχ! Andrew Nicoll λέγεται ναι, έχεις δίκιο! Μάλλον μπερδεύτηκα λιγουλάκι :P
Μου έδωσες την ιδέα - άλλο που δεν ήθελα - να ψάξω για το Sun και την κυβέρνηση μειοψηφίας (!)
Καλημέρα και καλή μας συνέχεια λοιπόν, σε όσους τάσσονται στην μάχη των εργασιών, deadlines, άρθρων, δημοσιεύσεων και λοιπά!
Αγαπητέ, latecomer, δανείστηκα την "Πτώση" και τη διάβασα. Ομολογώ εντυπωσιάστηκα από το γράψιμό του και θέλω να σ' ευχαριστήσω γιατί χάρη στην ανάρτησή σου ήρθα σε επαφή με το σπουδαίο μυαλό του Καμί. Καλές διακοπές. ΥΓ: Τα παλιότερα χρόνια βλέπαμε τη Σκωτία σε κανένα Μουντιάλ. Τώρα τίποτα...
Χτύπησες ευαίσθητη χορδή. Βλέπω τον γαλλικό τίτλο στο post. Λέω εδώ είμαστε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Camus είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Ό,τι εχει γράψει το βρίσκω εξαιρετικό. Συμπτωματικά αυτή την εποχή ξαναδιαβάζω την Πανούκλα. Τώρα που είδα και το κείμενο σου θα διαβάσω άλλη μία την Πτώση. Πήγαινα σχολείο όταν το διάβασα, οπότε τώρα θα το δω και με άλλο μάτι.
"Αχ, φίλε μου, ξέρετε τι θα πει ένα μοναχικό πλάσμα που περιπλανιέται στις μεγάλες πόλεις;"
Τί έγραψε ο άνθρωπος σε μία πρόταση!!!!!!
@Ελένη,
ΑπάντησηΔιαγραφήτώρα που το καλοβλέπω το ποστ, ούτε παραγελία να ήτανε: γαλλικά στον τίτλο, quote για το Παρίσι... ;)
Ο Camus είναι μακράν ο αγαπημένος μου και -φαντάσου- έπεσα πάνω του εντελώς τυχαία, μου τον είχε προτείνει μια ιντερνετική φίλη σε μια φάση που δεν είχα τι να διαβάσω (Και τον Φουέντες επίσης μέσω συστάσεων τον γνώρισα). Η δε Πτώση πρέπει να είναι το μόνο λογοτεχνικό έργο που διάβασα τουλάχιστον τρεις φορές...
Χαίρομαι που σε τσίγκλισα λιγάκι να το ξαναδιαβάσεις, ειδικά αν έχεις να το διαβάσεις από το σχολείο. Άλλωστε έχεις και το μοναδικό προνόμιο να μπορείς να το απολαύσεις στο πρωτότυπο!
Όσο για το quote, σπάει όντως κόκκαλα, όπως πολλά εκεί μέσα. Έχει πολυ δυνατά σημεία το βιβλίο, απλά διάλεξα ένα να είναι συντομούτσικο και αντιπροσωπευτικό.
ΥΓ. Χρόνια σου πολλά παρεπιπτώντως
Merci beaucoup!
ΑπάντησηΔιαγραφήTo γαλλικό πρωτότυπο είναι πραγματικά μία απόλαυση στην λογοτεχνία και ειδικά στην ποίηση. Αλλά για τον Καμύ οι μεταφράσεις δεν νομίζω πως αλλάζουν το ύφος του και την γλώσσα του. Γράφει πολύ απλά και αποδίδεται εύκολα σε άλλη γλώσσα.
Φουέντες δεν έχω διαβάσει. Τον συστήνεις;
@ Eleni,
ΑπάντησηΔιαγραφήde rien!
sygxwrese mou ta greeklish, eimai sto PC pou den exei ellhnika. Exeis dikio gia ton Camus, einai meros ths mageias tou allwste afth h aplothta. Pantws h metafrash pou dinw sto pdf exei kai orthografika la8h :P (pera apo to la8os pou kanoune kai me thn hmeromhnia ekdoshs tou prwtotypou pou mou ekane asxhmh entypwsh eksarxhs)
Twra peri Fuentes. Egw ton proteinw nai, bebaia eksartatai ki apo to pws blepeis tous latinoamerikanous, einai ligaki sureal edw pou ta leme. Pantws, o "8anatos tou artemio cruz" mou arese arketa :)
Καλησπέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου άρεσε πολύ το θέμα σου latecomer. Ο Camus είναι ένας αληθινός συγγραφέας. Δεν θα πώ τίποτε άλλο. Την "Πτώση" προτίθεμαι να τη διαβάσω με την πρώτη ευκαιρία. Το "quote" εξαιρετικό...
Καλό βράδυ και τα Χρόνια μου πολλά σε όσους γιορτάζουν :)
@ Ioanna,
ΑπάντησηΔιαγραφήdystyxws tha yposteis kai esy ta greeklish mou! Opws grafw kai sthn anarthsh, yparxei se e-book sto link pou dinw an kai tipota den antika8ista thn ais8hsh tou real-book.
Kalo sou brady ki esena, ki efxaristw gia tis efxes (blepeis to sxolio sou htane toso genikologo pou me phrane ki emena ta skagia :P)
Latecomer!
ΑπάντησηΔιαγραφήΧρόνια σου Πολλά, καλά και δημιουργικά!!!! Δεν το ήξερα βρε! Τώρα γνωρίζω και το όνομά σου επιτέλους :P
Ε, ναι, το αληθινό βιβλίο με τις σελίδες, το άρωμα του χαρτιού, τη λαχτάρα να το πιάσεις στα χέριά σου μέχρι να το αγοράσεις, την αγωνία να τρέξεις μέχρι το βιβλιοπωλείο για να το βρείς και τελικά να το αποκτήσεις,όλα αυτά τα συναισθήματα έχουν κάτι διαφορετικό από το e-book.
Καλή συνέχεια στις σπουδές σου! Καλό κουράγιο!
p.s Η ανάρτηση για το "κόκκινο σκιουράκι" ήταν απολαυστική! Πρέπει να σου πώ ότι "χτύπησες" φλέβα αδυναμίας... είναι από τα αγαπημένα μου ζωάκια με διαφορά! Είναι τόσο χαριστωμένα και δραστήρια! Μέχρι τώρα δεν έτυχε να δώ κάποιο από κοντά δυστυχώς... αλλά οι φωτογραφίες σου είναι μία καλή αρχή!
:)
@ Iωάννα,
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλά δεν ήτανε δα και κανένα επτασφράγιστο μυστικό, ορισμένοι αναγνώστες με αποκαλούσανε με το μικρό μου άλλωστε :)
Σ' ευχαριστώ πολύ!
ΥΓ. ΧΑΧΑ εδώ είναι σχεδόν σα κατοικίδια τα σκιουράκια είτε πρόκειται για τα γκρι είτε για τα κόκκινα. Τα τελευταία τα έχουμε και στην Ελλάδα (αν και λόγω περιβάλλοντος σε πιο σκούρα εκδοχή) μόνο που εκείνα είναι άγρια και κόβουνε πέρα!
Γιόρταζες κι εσύ και δεν μας λες τίποτα; Χρόνια Πολλά λοιπόν!
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιατί δεν βάζεις ελληνική γραμματοσειρά από τον Πίνακα Ελέγχου (Regional languages νομίζω λέγεται το εικονίδιο που πατάς);
Θα τον έχω υπόψιν τον Φουέντες και θα σου πω εντυπώσεις μολις διαβάσω το βιβλίο που προτείνεις. Από Λατινοαμερικάνους έχω διαβάσει Μαρκές. Τον θεωρώ φοβερό συγγραφέα. Και η ελληνική μετάφραση των βιβλίων του είναι εξαιρετική. Την Αλιέντε την πάλεψα, αλλά ομολογώ πως την βαριέμαι. Τώρα φταίει η μετάφραση, φταίει η γραφή της, φταίω εγώ; Πάντως δεν δύναμαι να την διαβάσω.
Οι αναρτήσεις σου με τα σκιουράκια και το άλλο θέμα για το Assynt ήταν πολύ ωραίες. Άλλος κόσμος!
Ελένη,
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχα σαν τι να έλεγα δηλαδή; αφου εγώ κυκλοφορώ με ψευδώνυμο! Ευχαριστώ :)
Αυτό με την γραμματοσειρά δεν το είχα καν σκεφτεί αν και υπάρχει κι ένας υστερόβουλος λόγος που τ αφήνω έτσι: με τον υπολογιστή του γραφείου στα αγγλικά μόνο, δεν μπαίνω τόσο εύκολα στον πειρασμό να γράφω αναρτήσεις ή σχόλια :Ρ
Από Μαρκες στα ελληνικά είχα διαβάσει μόνο το "χρονικό" και τις "θλιμμένες πουτάνες", δυο σύντομα δηλαδή βιβλιαράκια. Τα "100 χρόνια" τα διάβασα στα αγγλικά και για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να απολαύσω εύκολα ένα λογοτεχνικό στα αγγλικά... Ο Φουέντες έχει κι αυτός τα μαγικά του και τα μη ορθολογικά του, αλλά αυτό που με ενθουσίασε στον Αρτέμιο ήτανε το παιχνίδι του με τον χρόνο. Αλιέντε δεν διάβασα ποτέ για να είμαι ειλικρινής.
Χαίρομαι που σου άρεσαν τα rodentia και το Ασιντ, είναι απ' αυτές τις ελαφριές αναρτήσεις που κάνω όταν είμαι πολύ πιεσμένος για να ασχοληθώ με τα μεγάλα και τα σπουδαία, έχουνε και μια λειτουργία αγχολυτικού του διαχειριστή δηλαδή :)
Καλησπέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια να σου πώ την αλήθεια δεν το είχα δεί βρε ό,τι σε αποκαλούσαν με το "μικρό σου όνομα". Εγώ θα συνεχίσω να χρησιμοποιώ το ψευδώνυμό σου, αν με ρωτάς...!
Ειλικρινά πιστεύω ότι οι λατινοαμερικάνοι συγγραφείς έχουν περισσότεροι φαντασία από τους ρώσσους ή τους δυτικούς της Έυρώπης... ένας ολόκληρος μαγικός κόσμος ξεδιπλώνεται μπροστά σου... Και εγώ από Markez έχω διαβάσει αυτά τα δύο βιβλία που προανέφερες καθώς και το "Σπίτι των Πνευμάτων" της Αλιέντες. Είχα παρακολουθήσει και μία συνένευξή της σε μία εκπομπή από έλληνα δημοσιογράφο. Έχει πολύ πλούσια σκέψη και βγάζει πολύ δυνατά συναισθήματα.
Αυτό το μικρό "twist" με τα "ελαφρά" θέματα θα το κάνω και εγώ γιατί όντως λειτουργεί αγχωλυτικά, όπωε και η επαφή με τη φύση γενικότερα!.
Καλό απόγευμα :)
@ Ιωάννα,
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχα όχι δεν ρωτούσα, απλά επισήμαινα πως δεν ήτανε δα και top-secret. Κατά τα λοιπά απαντάω σε πληθώρα κλητικών προσφωνήσεων (ακόμα και στο "Ε!") οπότε μπορείς να με αποκαλείς όπως θέλεις!
Από Αλίεντε έχω μαύρα μεσάνυχτα, όπως είπα και στην Ελένη, ο μόνος Αλιέντε που ξέρω είναι ο Σαλβαδόρ :Ρ
Καλο σου απόγευμα και σένα :)
γειά σου αργοπορημένε, το βιβλίο πάει καιρός που το διάβασα, αλλά το ωραίο φιλμάκι που έβαλες, μου θύμισε, μεταξύ άλλων, το μπαρ στο Άμστερνταμ όπου γινόταν η εν λόγω συζήτηση, το επάγγελμα του αφηγητή, την "πτώση" από την γέφυρα, και κάτι από την ατμόσφαιρα. Την έξοχη φράση του τίτλου σου, την δανείστηκε ο Αλμπέρ από τον Νίτσε, που τον έχει επηρεάσει βαθύτατα
ΑπάντησηΔιαγραφήzaphodreplicant,
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλημέρα και με συγχωρείς για την καθυστερημένη απόκριση. Το φιλμάκι όντως αν έχεις διαβάσει το βιβλίο σου θυμίζει αρκετά σημεία, δεν νομίζω ότι θα μπορούσανε να πούνε περισσότερα σε ένα πεντάλεπτο. Επίσης μου αρέσει η μεταφορά με τα φύλλα. Για τον Νίτσε, δεν το γνώριζα :)
Καλησπέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε αφορμή μία συνέντευξη που έχει να κάνει με τη μαγευτική Σκωτία πέρασα από 'δώ. Μία συνένευξη που έδωσε ο Andrew Collins που ήταν βουλευτής στη Σκωτία στην ελληνίδα δημοσιογράφο Μπίλλιω Τσουκαλά, μέσα από την εκπομπή της. Ήταν καλεσμένο με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του "Ο καλός δήμαρχος". Μίλησε για την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση στη Σκωτία σε γενικές γραμμές και για μία προσπάθεια που κάνουν οι πολιτικοί της χώρας για την απόσχιση της Σκωτίας από την Αγγλικό κράτος. Τόνισε μάλιστα ολοκληρώνοντας την μικρή αλλά ουσιαστική ομιλία του ότι στη Σκωτία ζούν σημαντικές στιγμές. Είναι όντως έτσι? ΄Πολύ θα ήθελα να αληθεύει κάτι τέτοιο. Μία ιστορία που κρατάει χρόνια τώρα.
Καλο απόγευμα*
Ιωάννα,
ΑπάντησηΔιαγραφήσυγγνώμη για την καθυστέρηση, ήτανε εξουθενωτική η περασμένη εβδομάδα.
Λοιπόν, έλιωσα ψάχνοντας στο ιντερνετ για τον τύπο που λες. Βασικά το όνομα που μου έδωσες ήτανε μίξη του ονόματος του δικού του και του εκδοτικού οίκου :Ρ
Andrew Nicoll λοιπόν και ο εκδοτικός Harper Collins. Δεν κατάφερα να βρω με ποιά παράταξη ταυτίζεται γιατί δεν ήτανε βουλευτής αλλά ανταποκριτής της sun στο κοινοβούλιο της Σκωτίας. Διάβασα τη συνέντευξή του στο βιβλιόραμα, κάτι άλλο δεν βρήκα. Δεν αναφέρει τίποτα για τη Σκωτία αλλά υποθέτω πως για να τάσσεται υπερ της ανεξαρτησίας θα υποστηρίζει το SNP -ίσως βέβαια και όχι- το οποίο είναι το εθνικιστικό κόμα που έχει σχηματίσει κυβέρνηση μειοψηφίας στο τοπικό κοινοβούλιο.
Για το ζήτημα της σκωτικής ανεξαρτησίας αναμείνατε στο ακουστικό σας, θα ετοιμάσω σχετική ανάρτηση.
Καλημέρα Latecomer!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση, ελέω σύνδεσης δεν κατάφερα να μπώ στο blog μου.
Ωωωωωχ! Andrew Nicoll λέγεται ναι, έχεις δίκιο! Μάλλον μπερδεύτηκα λιγουλάκι :P
Μου έδωσες την ιδέα - άλλο που δεν ήθελα - να ψάξω για το Sun και την κυβέρνηση μειοψηφίας (!)
Καλημέρα και καλή μας συνέχεια λοιπόν, σε όσους τάσσονται στην μάχη των εργασιών, deadlines, άρθρων, δημοσιεύσεων και λοιπά!
:)
Αγαπητέ, latecomer, δανείστηκα την "Πτώση" και τη διάβασα. Ομολογώ εντυπωσιάστηκα από το γράψιμό του και θέλω να σ' ευχαριστήσω γιατί χάρη στην ανάρτησή σου ήρθα σε επαφή με το σπουδαίο μυαλό του Καμί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλές διακοπές.
ΥΓ: Τα παλιότερα χρόνια βλέπαμε τη Σκωτία σε κανένα Μουντιάλ. Τώρα τίποτα...