Κι έτσι σοφοί που γίναμε με τόση πείρα, πλέον μπορούμε να επανεκτιμήσουμε τα παιδικά αναγνώσματα που με τον τρόπο τους μας είχανε προειδοποιήσει. Αναφωνεί λοιπόν ο Οβελίξ στο πανδοχείο με το όνομα "Γελαστό Αγριογούρουνο" όταν του σερβίρουνε το βραστό αγριογούρουνο με σάλτσα δυόσμου: "Αυτό είναι το γελαστό αγριογούρουνο; αυτό δεν έχει ούτε ένα τόσο δα χαμογελάκι". Στην ταινία η ατάκα είναι διαφορετική από του έντυπου κόμικ μα προτίμησα να αναφέρω αυτήν που θυμόμουνα. Η δε γκριμάτσα του Οβελίξ δεν γνωρίζω πόσες φορές έχει επαναληφθεί ανα τους αιώνες, ούτε πόσες φορές την είχα επαναλάβει εγώ πριν εξοικειωθώ με την κουζίνα τους :
Είναι τρελοί αυτοί οι Βρετανοί!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο νοστιμώτερο φαγητό που έχω φάει στην Αγγλία είναι αυγά τηγανητά με τηγανιτές πατάτες!
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Δημήτρη,
ΑπάντησηΔιαγραφήνομίζω πως το είπε όντως και για τους Βρετανούς ο Οβελίξ, αν και όχι για το φαγητό, εκεί ήτανε πολύ πληγωμένος για να μιλήσει ;)
@Αθεόφοβε,
αν κι έχω αρχίσει και συνηθίζω αρκετά από τα πιάτα τους (ας πούμε κάτι σαν την αντοχή που αποκτά ο οργανισμός με την νικοτίνη) συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Προσπαθώ να μην πολυσκέφτομαι τι τρώω όταν τρώω έξω, αν και από τις 4-5 διαθέσιμες επιλογές δεν τρώγονται δα κι όλες :)
No, no, no... it was actually *I* who said that in 1975 after my first experience of lamb with mint sauce ;-)
ΑπάντησηΔιαγραφήObelix did say it also, but as you correctly point out in a different instance -I think it was when the Brits had to stop fighting the Romans for a few minutes to enjoy some hot water with just a touch of milk!
Good Lord! "lamb with mint sauce"...
ΑπάντησηΔιαγραφήI only find acceptable their scampi tails and sometimes the sausage with mash (although I hate the onion sauce).
My personal tragedy was when I first saw onion rings which I confused for squid!
Poor Obelix mentioned his standard expression several times for the Brits, including when he learned their way of calculating distances etc
I gather you are returning to Italy so I wish you have a great trip :)
PS. Why in English? :P
Τώρα που το σκέφτομαι, πράγματι μου λείπει που και που μια μερίδα fish 'n chips, τυλιγμένη σε εφημερίδα στο east End του Λονδίνου... φράουλες και κρέμα στο Wimbledon... scones and clotted cream στο Bath, Κυριακή, με μουσική δωματίου... split pea soup... roast beef and Yorkshire pudding... eggs on baked beans on toast with bangers (English sausage) and mash... είδες, τώρα μ' έκανες να δακρύσω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντως ένα σου λέω: εδώ στο χωριό, η σπεσιαλιτέ μας είναι κυνήγι αγριογούρουνο, και έχει ένα χαμόγελο το άτιμο!
Τα έχω όλα, και το αγαπημένο μου πρέπει να είναι Οι Δάφνες του Καίσαρα (κάθε καθώς-πρέπει Γαλάτης ξέρει ότι το καλύτερο ραγού γαρνίρεται με δάφνες που έχουν παρθεί μόνο από την κόμη το μεγάλου στρατηλάτη, εκείνου του γιού της Λύκαινας!)
Ξέρεις ότι η αθάνατη γνώμη του Οβελίξ, Γαλλιστί ils sont fous ces Romains!, στα Ιταλικά μεταφράζεται ως: sono pazzi questi Romani με αρχικά SPQR που κάποτε σήμαινε Senatus Populusque Romanus...
PS. Έγραφα από τα δημόσια κομπιούτερ της ΑΝΕΚ που δεν έχουν Ελληνικούς χαρακτήρες :-)
Εγώ πάλι θυμάμαι στο ξενοδοχείο που η καθαρίστρια ενώ βρισκόμασταν μπροστά, πήρε την χρησιμοποιημένη πετσέτα του μπάνιου (που βρισκόταν στο πάτωμα) και σκούπισε ...τα ποτήρια από τα οποία πίναμε νερό... φαινόταν να είναι κάτι φυσιολογικότατο μιας και καθώς το έκανε συνέχιζε να μας μιλά με χαμόγελο. Εμείς βέβαια μείναμε κάγκελο. Αυτά για την βρετανική υγιεινή.
ΑπάντησηΔιαγραφή@Δημήτρη,
ΑπάντησηΔιαγραφήελπίζω να έφτασες καλά στο μικρό και ανυπότακτο ιταλικό χωριό ;)
Αυτήν την yorkshire pudding δεν έχω καταφέρει ακόμα να την φάω και να πως πως μου άρεσε, όπως άλλωστε και τα χάγκις τα οποία τίμησα μόνο για το γαμώτο που είμαι εδώ!
Κυνήγι αγριογούρουνο πάνε χρόνια που έχω να φάω (νομίζω το τελευταίο που δοκίμασα ήτανε από 'καλλιέργεια') αλλά όντως το σκασμένο έχει ενα χαμόγελο νααα!
Εμένα μου λείπανε κάμποσα και ανάμεσα σ' αυτά ήτανε και οι δάφνες του Καίσαρα. Επίσης λόγω των απανωτών μετακομίσεων πολλά χάθηκαν και τα υπόλοιπα δεν ξέρω πια που είναι!
Όχι δεν το ήξερα πως στα ιταλικά βγάνει SPQR! Τρομερό! Αυτό το SPQR μου είχε κάνει εντύπωση ήτανε πολύ δημοκρατικό σαν σύλληψη, ξέρεις αν το είχανε κρατήσει και στην περίοδο της αυτοκρατορίας;
@ Μαριάνα,
ΑπάντησηΔιαγραφήμας έκανες την καρδία περιβόλι τώρα!!!
Έχω διαπιστώσει πως με την υγιεινή δεν έχουνε τις καλύτερες σχέσεις. Δηλαδή κάτσε ρε κοπελιά μου, επειδή στο πανεπιστήμιο έχουμε μοκέτα δεν σημαίνει πως μπορείς να περπατάς ξυπόλυτη!!! Κάπου είδα και κάτι στατιστικά για το πόσο συχνά πλένουνε χέρια και μου ήρθε νταμπλάς!
Νόμιζα όμως πως στα ξενοδοχεία ήτανε αλλιώς! Ευτυχώς δεν είμαι εκεί όταν καθαρίζουνε το δωμάτιο οπότε δεν είδα τίποτα, δεν ξέρω τίποτα και όλα είναι καθαρά!!! Είχες πέσει στην εξαίρεση και όσα ξενοδοχεία έχω πάει εγώ ήτανε ακριβώς το αντίθετο (όχι τίποτα άλλο αλλά το χρησιμοποιώ κίολας το σκασμένο το ποτήρι που δίνουνε) :Ρ
Την καλύτερη Yorkshire Pudding την έτρωγα στην Αμερική όπου την λένε Popover (go figure!). Το αγριογούρουνο αγαπητέ είναι στο μενού κάθε ταβέρνας της περιοχής και είναι πάντα κυνήγι. Ένας φίλος κυνηγός πέρσι τον χειμώνα μας είχε κάνει δώρο και ένα ολόκληρο μπούτι προσούτο! Α! συγγνώμη! η γυναίκα μου, μου φωνάζει ότι ο μαγικός ζωμός είναι σχεδόν έτοιμος!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣου έχω ξαναπεί πόσο ζηλεύω το ότι τα χωριά στην Ιταλία δεν έχουνε ρημάξει σαν τα δικά μας ε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή όρεξη! Ελπίζω το γκι να μην σου κάτσει βαρύ :)
Εδώ, τον μαγικό ζωμό τον λέμε "Μινεστρόνε" για να παραπλανήσουμε τυχόν παρείσακτους. Πρέπει να είναι κανείς προσεκτικός όταν ανήκει σε ένα μικρό χωριό που αντιστέκεται και πάντα θα αντιστέκεται στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι αυτό είναι η χαρά μου (για τη ζωή μας εδώ) και το παράπονό μου (για την ύπαιθρο της Ελλάδας όπου 55% του πληθυσμού του κράτους βρίσκεται στην περιοχή της πρωτεύουσας και τα 75% του εργατικού δυναμικού παράγουν ...υπηρεσίες). Από τότε που το είχα δει ζωγραφιά στο αναγνωστικό της πρώτης δημοτικού, για πρώτη φορά στα 50 μου είδα γεωργό να σπέρνει το χωράφι του με το χέρι από σακούλα που κρεμόταν στον ώμο του. Ήταν ο γείτονας μας ο Τονίνο, 72 χρονών με 7 παιδιά...
Τώρα ξέρω και πως θα τον ζητήσω αμα βρεθώ ποτέ στα μέρη σας!!
ΑπάντησηΔιαγραφή"Πρέπει να είναι κανείς προσεκτικός όταν ανήκει σε ένα μικρό χωριό που αντιστέκεται και πάντα θα αντιστέκεται στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι."
Στην Εmilia είστε; είναι η μόνη περιοχή στον Βορρά που μπορώ να φανταστώ να το κάνει αυτό το πράγμα!
Μου είχε κάνει εντύπωση αυτό με την ιταλική ύπαιθρο από εκείνο το ποστ σου με τα απίστευτα σπιτικά σαλάμια! ακόμα τα θυμάμαι! 55% στην Αθήνα, άμα μετρήσεις και τα λοιπά αστικά κέντρα πες μου, τι μένει;
Α! Θαυμάσια ερώτηση! Κατ' αρχάς οι επαρχίες της νεότερης Ιταλίας έχουν ακόμα το DNA (και διαλέκτους) των μεσαιωνικών κρατιδίων. Εμείς δηλαδή, 5 χλμ από τα σύνορα της Τοσκάνης θεωρούμε τους Τοσκανούς ως... Είναι τρελοί αυτοί οι Τοσκανέζοι! Άσε πιά τη Νάπολι και τον νότο: άλλος πλανήτης! Κι εκείνα τα Ναπολιτάνικα σπαγγέτι, χωρίς αυγό καν! Εδώ μόνο ταλιατέλες ή παπαρδέλες, ή καπελέτι με σημερινά αυγά! Η επαρχία μας της Emilia-Romagna αποτελείτε φυσικά από την Emilia και την Romagna. Στην Emilia έχουνε πόλεις όπως την Πάρμα, την Μοντλενα, την Ρετζιμίλια, Φεράρα, ενώ εμείς έχουμε τη Ραβέννα του Βελισάριου, το Ρίμινι της γνωστής Ελληνικής Ταξιαρχείας, και φυσικά το Φορλί. Όπως κάθε σωστός Ρομανιόλος ξέρει καλά, εμείς οι Ρωμανιόλοι είμαστε πολύ πιο αγνοί και αληθινοί αριστεροί από εκείνους τους Εμιλιανούς με τα άνοστα, ακαρύκευτα προσούτα! Έχεις μιλήση ποτέ με Ρομανιόλο Κομμουνιστή; Ο Ιταλικός Κομμουνισμός είναι λίαν ιδιάζων και διαφορετικός. Φερ' ειπείν, δίνουν προτεραιότητα στο να βοηθάνε τον πλησίον τους από το να γκρεμίσουν την δεξιά! Όσο για τον Μπενίτο Μπερλουσκόνι, έχουμε αγοράσει όλοι τουριστικά μπιμπελό του καθεδρικού μας ναού γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σου φανεί χρήσιμο ένα. Ή δύο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Δημήτρη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάπου είχε πέσει το μάτι μου σε μια αναφορά στο κόκκινο τετράπλευρο που όντως τώρα που το ξανακοίταξα αποτελείται από Emilia και Romagna. Το όνομα της περιοχής έχει να κάνει με αυτή τη διάλεκτο που έχω ακούσει πως υπήρχε κάπου κοντά στα σύνορα με Αυστρία και Ελβετία και λέγεται Romansch?
Ραβένα: Όταν στο πανεπιστήμιο διάβαζα την ιστορία του Οστρογκόρσκι το αγαπημένο μου σημείο ήτανε που ο αυτοκράτορας όταν τσατιζότανε από τον Πάπα έστελνε τον έξαρχο της Ραβένας και τονε μπουζούριαζε! Μου έδινε μια αίσθηση πρόωρα κοσμικού κράτους!
"εμείς οι Ρωμανιόλοι είμαστε πολύ πιο αγνοί και αληθινοί αριστεροί από εκείνους τους Εμιλιανούς με τα άνοστα, ακαρύκευτα προσούτα"
ΧΑχα! Δεν έτυχε να μιλήσω με ρομανιώλο κομμουνιστή, μα πιο υγιές μου φαίνεται αυτό που κάνουνε από τις ασχολίες της ελληνικής αριστεράς. Τα μπιμπελό του καθεδρικού να υποθέσω προορίζονται για εξφενδονισμό;
Καλή σου μέρα latecomer, σε όνομα μόνο γιατί η πέννα πρώτη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο λεπόν! Τα σύνορα της Αυστρίας, στην περιοχή του Τυρόλου έχουν να κάνουν με την Ιταλική επαρχία Trentino-Alto Aldige, που αποτελείται από το Trentino και το Alto Aldige... εκεί που είναι τα βουνά Δολομίτες όπου κάνουμε τώρα σκι μια που τα Βραχώδη Όρη μας τελείωσαν. Εκεί είναι περήφανοι για τις Γερμανικές τους ρίζες και μιλάνε Γερμανικοειδώς, με ταμπέλες στα Ιταλικά και Γερμανικά. Όταν στο πανδοχείο η ντόνα/φράου ανακοινώσει ορθά-κοφτά ότι η πόρτα κλείνει 20:30, η σωστή απάντηση είναι: "γιαβόλ μάϊνε γκρούπενφιούρερ!"
Το όνομα της Romagna μας έρχεται κατ' ευθείαν από τις ένδοξες μέρες της αυτοκρατορίας (όχι του Μουσολίνι: πιο πριν) Και, επειδή περιέργως στην Romagna κατέβηκαν πολλοί Γαλάτες (σύμπτωση; δεν νομίζω!) η διάλεκτος Romagnola είναι βασισμένη στα Γαλλικά! Ξέρω Γαλλικά και την μαμά μας την καταλαβαίνω όταν μιλάει διάλεκτο! Η πόλη του Forli παίρνει την ονομασία της από το Ρωμαϊκό Forum Livius (η αγορά του Λίβιου). Και πράγματι, η Emilia-Romagna, αλλά ιδιαίτερα η Romagna είναι άκρως αριστερίζουσα στον δεξιό Βορρά. Και το νοσοκομείο μας, εντελώς δωρεάν, θεωρείται το δεύτερο καλύτερο κρατικό σύστημα υγείας της Ευρώπης.
Βεβαίως και για εκσφενδονισμό! Αλλά, λόγω του πολύ ψηλού καμπαναριού μας, μπορεί και απλά να αφεθεί στο κάθισμά του.
Θυμάμαι όταν είχε γίνει ένα international students' party, όπου όλες οι εθνικότητες παρουσίαζαν τις εθνικές τους σπεσιαλιτέ και διάφορα άλλα πολιτιστικά στον μπουφέ των Άγγλων δεν είχε πατήσει άνθρωπος. Αντιθέτως, να μην το παινευτούμε, στον ελληνικό μπουφέ και στον τούρκικο (από τρία τραπέζια έπιαναν) που ήταν δίπλα δίπλα ερχόντουσαν όλοι με δύο πιάτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό που έχω συγκρατήσει από την αγγλική κουζίνα είναι το chips με vinegar και αυτά τα ελεεινά φασόλια που τρώνε για πρωϊνό. Έλεος δηλαδή. Πώς το σκέφτηκαν; Ομολογώ πάντως πως υπάρχει θεαματική βελτίωση τα τελευταία χρόνια. Προφανώς σιχτίρισαν και οι ίδιοι με αυτά που τρώνε.
@ Δημήτρη,
ΑπάντησηΔιαγραφήευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες σχετικά με τα Romansch.
Το πρώτο σύστημα υγείας ποιός το έχει αλήθεια;
@Ελένη,
"salt and vinegar with your chips?" (!) Όχι ρε φίλε τι ξύδι;; αλάτισε τα μου εκεί πέρα να πάω στο καλό! Νο 1 μισητή μυρωδιά αυτή που ανέφερες. Να παίρνω το βραδυνό τρένο από Γλασκώβη, να βρίσκω ένα σχεδόν άδειο βαγόνι, να αράζω σχεδόν ευτυχισμένος και να σκάει μύτη ο ανεκδιήγητος Σκοτσέζος, που ανοίγει τα chips and vinegar και ξεβρωμίζει το βαγόνι απ' άκρη σ' άκρη! Την επόμενη φορά που θα συμβεί θα ανάψω τσιγάρο και μόλις έρθουνε να με μπουζουριάσουνε θα τους πω πως δικαιούμαι μια τελευταία επιθυμία και ότι νόμισα πως έγινε τρομοκρατική επίθεση με χημικά στο τρένο... :Ρ
Όσο για τα φασόλια... το english breakfast είναι γουρουνιά αλλά μ αρέσει, ειδικά αμα έχω να πιάσω πτήση και ξέρω πως θα μείνω νηστικός όλη μέρα. Τα φασολάκια του και την ψητή ντομάτα (μπλιαχ) πάντως δεν τα ακουμπάω!