Εχτές το μικρό μας έθνος και η όχι και τόσο μικρή μας χώρα υποδέχτηκε τον υψηλό της επισκέπτη, σήμερα μας άφησε και πήγε νοτιότερα στους Άγγλους. Προσωπικά κανένα καλό δεν είδα από την επίσκεψη, περίμενα να έχουνε μπλοκάρει όλοι οι δρόμοι και για πρώτη φορά να φτάσω καθυστερημένος στη συνάντηση με μια καραμπινάτη δικαιολογία! Τελικά τίποτα από τα δυο δεν συνέβη: ούτε μπλοκάρισαν οι δρόμοι την ώρα που ήθελα να μετακινηθώ ούτε -παραδόξως- άργησα. Με το που άνοιξα το BBC έβλεπα λάιβ εικόνα από ένα τετράγωνο παραπέρα, και παρόλο που είδα στην ιστοσελίδα του καναλιού μια ωραία αφισούλα υποδοχής δεν έκανα τον κόπο να μπω στο λινκ που έδινε, φοβούμενος μην η επαγρυπνούσα αστυνομία με μαζέψει προληπτικά μιας και μια IP τόσο κοντά στον υψηλό προσκεκλημένο γυρόφερνε σε αθεϊστικά site. Πλατειάζω όμως, αυτό που ήθελα να επισημάνω είναι άλλο. Μπορεί μεν να μην είδα καλό από την επίσκεψη του πάπα - και δεν θα μπορούσα άλλωστε μιας και δεν με ενδιέφερε- αλλά δεν είδα ούτε κακό. Και ειλικρινά δεν μπορώ να αντιληφθώ αυτήν την υπερευαισθησία θρησκευόμενων ανθρώπων άλλου δόγματος στο πόσο οπισθοδρομική είναι η καθολική εκκλησία. Θα μου πείτε, εφόσον θρησκεύονται τους νοιάζει περισσότερο απ' ό,τι εμένα.. Δεν ισχυρίζομαι εδώ πως οι κριτικές ήτανε άδικες ούτε πως όλοι όσοι διαμαρτύρονταν ήτανε θρησκευόμενοι -αντιθέτως οι περισσότεροι δεν ήταν. Αυτό που με εκνευρίζει είναι πως εύκολα εντοπίσανε τα ελαττώματα του καθολικού δόγματος μα αδυνατούν να καταλάβουν πως ο σκοταδισμός ούτε πατρίδα έχει ούτε δόγμα. Σας αφήνω λοιπόν με μια αφίσα σε μια από τις προτεσταντικές εκκλησίες που όπως έχετε ήδη αντιληφθεί μου αρέσει να κάνω χάζι. Η δεύτερη εικόνα είναι κοινωνική προσφορά του ιστολογίου:
Ο λόγος της σημερινής ανάρτησης δεν είναι δυστυχώς μόνο το ότι για μια ακόμα φορά επαναλήφθηκε στα σχολεία όλης της Ελλάδας το θλιβερό τσίρκο του αγιασμού. Είναι το σχολείο-κλειδί που επέλεξε να παραστεί η υπουργός παιδείας κυρία Διαμαντοπούλου, που σαν πολιτικός που σέβεται τον εαυτό της φυσικά φροντίζει την δημόσια εικόνα της. Ή μήπως όχι;
Rewind: Πριν από μερικές ημέρες καταθέτοντας το νομοσχέδιο για την "δια βίου μάθηση" μεταξύ άλλων το περιέγραψε ως "...μείζονα εθνική επιλογή στα έργα και όχι στα λόγια, τονίζοντας ότι είναι μια ολοκληρωμένη προσπάθεια για να διασφαλισθεί η διαφάνεια, να χτυπηθεί η σπατάλη..." (εδώ). Και για να δείξει πόσο εννοεί αυτά που λέει, φρόντισε να βρει ένα σχολείο που να είναι υπόδειγμα καλής διαχείρισης. Όπως λοιπόν μας πληροφορεί η ελευθεροτυπία η υπουργός επέλεξε τον αγιασμό στη Σιβιτανίδειο, παρεούλα με τον Ιερώνυμο ο οποίος τυγχάνει να είναι και πρόεδρος του ΔΣ της σχολής. Κι εδώ μπαίνει ο Ροϊδης που μας θυμίζει ένα σχετικό ρεπορτάζ του Mega: "Φέσι πάνω από 2,5 εκατομμύρια ευρώ έβαλε στα ταμεία των Δημοσίου η διοίκηση της Σιβιτανίδειου Σχολής...οι διοικούντες είχαν ισχυριστεί ότι οι παρακρατηθείσες εισφορές χρησιμοποιήθηκαν για λειτουργικές δαπάνες καθώς δεν είχαν λάβει επαρκείς επιχορηγήσεις από το κράτος. Όπως, οι δαπάνες κάλυψαν μόλις το 10% των επιπλέον αναγκών της σχολής, περίπου 250.000 ευρώ. Τα υπόλοιπα 2.300.000 ευρώ χρησιμοποιήθηκαν, σύμφωνα με πληροφορίες, για τη μισθοδοσία επιπλέον περίπου 150 αναπληρωτών καθηγητών, οι οποίοι προσλήφθηκαν ρουσφετολογικά από τις διοικήσεις την περίοδο 2005-2007".
Θυμήθηκα την θλιβερή αυριανή επέτειο από την σχετική ανάρτηση του Δημήτρη και μιας και το έφερε η κουβέντα θα ασχοληθώ λιγάκι με τις σχετικές πολυφορεμένες θεωρίες συνωμοσίας. Για να πάρετε μια ιδέα για το πόσες τέτοιες θεωρίες υπάρχουν ρίξτε μια ματιά εδώ. Θα σταθώ σε μια ειδικά απ' αυτές, μια που μπορεί να έχετε λάβει στο παρελθόν στο ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείο και μου είχε φανεί τόσο χαριτωμένη ώστε να καθίσω να ετοιμάσω απάντηση. Επίσης θυμίζει διαολεμένα εκείνη την διαφήμιση με τον αριθμολόγο που καταλήγει σε "τυχαίο; δεν νομίζω!". Απ' ό,τι βλέπω κυκλοφορεί δε και στο youtube εδώ κι εδώ. Ακολουθεί το κείμενο (σε πλάγια γράμματα) και μετά ο σχολιασμός μου. Μετά σας έχω κι εκπαιδευτική τηλεόραση!
>The Secret behind the number 11 > >1) Η New York City έχει 11 γράμματα > 2) Το Afghanistan έχει 11 γράμματα > 3) Το Ramsin Yuseb έχει 11 γράμματα (Ο τρομοκράτης που απείλησε >να καταστρέψει τους δίδυμους πύργους το 1993) > 4) Ο George W Bush έχει 11 γράμματα > > Αυτό θα μπορούσε να είναι μια μόνη σύμπτωση, αλλά αυτό παίρνει ενδιαφέρον: > 1) Η Νέα Υόρκη είναι το 11ο κράτος. > 2) Το πρώτο αεροπλάνο που συνετρίβει ενάντια στους δίδυμους πύργους ήταν αριθμός πτήσης 11. > 3) Η πτήση 11 έφερνε 92 επιβάτες. 9 + 2 = 11 > 4) Η πτήση 77 που χτύπησε επίσης τους δίδυμους πύργους, έφερνε 65 επιβάτες. 6 + 5 = 11 > 5) Η τραγωδία ήταν στις 11 Σεπτεμβρίου, ή 9/11 δεδομένου ότι είναι τώρα γνωστή. 9 + 1+ 1 =11 > 6) Η ημερομηνία είναι ίση με τον αριθμό τηλεφώνου 911 υπηρεσιών αμερικανικής έκτακτης ανάγκης. > > Καθαρή σύμπτωση; Διαβάστε κ αι αποφασίστε : > 1) Ο συνολικός αριθμός θυμάτων μέσα σε όλα τα αεροπλάνα που ήταν με αεροπειρατές ήταν 254. 2 + 5 + 4 = 11 > 2) 11 Σεπτεμβρίου είναι ημέρα αριθμός 254 του ημερολογιακού έτους. > 3) Ο βομβαρδισμός της Μαδρίτης πραγματοποιήθηκε στο 3/11/2004. 3 +1 + 1 + 2 + 4 = 11. > 4) Η τραγωδία της Μαδρίτης συνέβη 911 ημέρες μετά από το δίδυμο γεγονός πύργων. > > Τώρα αυτό είναι όπου τα πράγματα παίρνουν συνολικά μυστηριώδη: Το αναγνωρισμένο σύμβολο για τις ΗΠΑ, μετά από τα αστέρια & τις λωρίδες, είναι ο αετός. Ο ακόλουθος στίχος λαμβάνεται από το Koran, το ισλαμικό ιερό βιβλίο: «έχει γραφτεί ότι ένας γιος της Αραβίας θα ξυπνούσε έναν τρομακτικό αετό. Η οργή του αετού θα γινοταν αισθητή σε όλα τα εδάφη του Αλλάχ ενώ μερικοί από τους ανθρώπους έτρεμαν στην απελπισία που εκείνος χαιρόταν: για την οργή του αετού που καθάρισε τα εδάφη του Αλλάχ και μετά υπήρξε ειρήνη.» Εκείνος ο στίχος είναι αριθμός 9.11 του Koran.
> Μη πεπεισμένος για όλο αυτό ακόμα.; > > Δοκιμάστε αυτό και δείτε πώς αισθάνεστε κατόπιν: > Ανοίξτε ένα έγγραφο του Microsoft Word και κάντε τα παρακάτω : > > 1. πληκτρολογήστε με κεφαλαία γράμματα Q33 ΝΥ. Αυτός είναι ο αριθμός πτήσης του πρώτου αεροπλάνου που χτύπησε τον έναν από τους δίδυμους πύργους. > 2. Κάντε bold το Q 33 ΝΥ . > 3. Αλλάξτε το μέγεθος της γραμματοσειράς σε 48. > 4. Αλλάξτε την γραμματοσειρά στο WINGDINGS >........................ Τι σκέφτεστε τώρα;;;; Στείλετε αυτό σε τόσους >ανθρώπους όσοι και ξέρετε και σε 11 λεπτά θα πάρετε μια συμπαθητική >έκπληξη, εάν όχι θα πάρετε τον κλονισμό της ζωής σας σε 11 λεπτά.
Έχουμε και λέμε (η original απάντησή μου στο μεηλ έφτανε ως το 5. Τα υπόλοιπα τα συμπλήρωσα σήμερα που έχω κέφια):
1. Ναι μεν η μια πτήση είχε σχέση με τον αριθμό-εμμονή του συντάκτη του mail (το 11) και ήταν η ΑΑ 11, οι άλλες τρεις όμως ήταν οι ακόλουθες: UA 175 (1+7+5=13), AA 77 (7+7=14), UA 93 (9+3=12). Τι? δε βγαίνει 11?
2. Η παράγραφος 9.11 του Κορανιού λέει τα εξής "9.11] But if they repent and keep up prayer and pay the poor-rate, they are your brethren in faith; and We make the communications clear for a people who know." Αν τα Αγγλικά μου είναι στο επίπεδο που θυμάμαι πως είναι εδώ λέει για προσευχές, μετάνοιες και ελεημοσύνη και όχι για γιούς της Αραβίας και τρομακτικούς αετούς κτλ κτλ.
3. Η ΑΑ 77, δυστυχώς για τη συνομωσιολογία είχε έναν επιβάτη λιγότερο δλδ. 64.
4. Οι επιβάτες όλων των πτήσεων ήταν 246 και αν μετρήσεις και τους αεροπείρατές 265! Πουθενά λοιπόν 254 που λέει ο φίλος μας στο mail.
5. Τελευταίο και καλύτερο: το Q33NY όντως με τη γραμματοσειρά Wingdings βγάζει ένα αεροπλανάκι, μετά δυό παραλληλόγραμμα (τα οποία όμως είναι σελίδες χαρτιού κι όχι πύργοι), μια νεκροκεφαλή και το άστρο του Δαυίδ. Το πρόβλημα έιναι ότι τέτοιο κωδικό δεν είχε καμία απο τις πτήσεις που πέσανε εκείνη τη μέρα και ούτε ήταν ο αριθμός νηολογίου κανενός από τα αεροπλάνα που πέσανε! {N644AA (# AA 077) N334AA (# AA 011) N591UA (# UA 093) N612UA (# UA 175)}. Η νεκροκεφαλή μαζί με το άστρο του Δαβίδ δε ανάγονται σε μια παλιά συζήτηση σχετικά με ενδεχόμενη αντισημητική φάρσα της ομάδας σχεδιασμού της γραμματοσειράς δεδομένου ότι πολύς κόσμος θα δοκίμαζε να τσεκάρει πως είναι το NYC σε εικόνες: το αποτέλεσμα είναι μια νεκροκεφαλή, το άστρο του Δαβίδ κι ένα χέρι με τον αντίχειρα στραμμένο επάνω σε στυλ "μπίνγκο".
6. Εκτός από το Afghanistan 11 γράμματα έχουνε και η Netherlands, Philippines και Switzerland (στα αγγλικά που είναι και η γλώσσα στην οποία μετρήθηκε το Αφγανιστάν από τον συντάκτη του μεηλ). Σύνθετες δεν μετρήσαμε αν και ο συντάκτης του μεηλ όταν θέλει να βγάλει το εντεκάρι του μετράει όπως θέλει (βλ. Το W. στον Bush που δίνεται μόνο ως αρχικό). Αν μετρούσα πάντως θα έπιανε και την Burkina Faso.
7. Αγγλιστί (πάλι λόγω της γλώσσας του συντάκτη του μεηλ) 11 γράμματα έχουνε και τα ονόματα Chardavelas και Liakopoulos και πόσα άλλα ακόμα στον πλανήτη δεν έχω ιδέα.
Αρκετά ως εδώ νομίζω! Τώρα θα περιμένω τον κλονισμό της ζωής μου σε 11 λεπτά (αν και την πρώτη φορά που δεν προώθησα το μήνυμα πριν από 2 χρόνια περίμενα αδίκως. Ίσως να εννοούσανε 11 χρόνια). Επίσης αντί να λιώνω στη wikipedia και το google για τα στατιστικά της κάθε πτήσης θα μπορούσα να έχω ανακαλύψει λίγο νωρίτερα αυτό το λινκ, που απαντά ακριβώς στο συγκεκριμένο hoax. Και η εκπαιδευτική τηλεόραση που λέγαμε, το "κουτί της πανδώρας" για τις θεωρίες συνωμοσίας (πρώτο θέμα η 11 Σεπτεμβρίου). Απολαύστε υπεύθυνα!
---------------------------
Συνοψίζοντας, είναι απλά θλιβερό ο χαμός τόσων ανθρώπων να γίνεται άλλη μια αφορμή για να ακούγονται του κόσμου οι παραλλογισμοί. Κάτι τελευταίο, πριν από 9 χρόνια η 11η Σεπτεμβρίου μπήκε στα ημερολόγιά μας σαν η ημέρα που άλλαξε τον μεταψυχροπολεμικό σχετικά ανέφελο κόσμο. Στα ημερολόγια όμως την ίδια μέρα υπάρχει και κάτι άλλο -έτσι για να μην ξεχνιόμαστε:
Κι έτσι σοφοί που γίναμε με τόση πείρα, πλέον μπορούμε να επανεκτιμήσουμε τα παιδικά αναγνώσματα που με τον τρόπο τους μας είχανε προειδοποιήσει. Αναφωνεί λοιπόν ο Οβελίξ στο πανδοχείο με το όνομα "Γελαστό Αγριογούρουνο" όταν του σερβίρουνε το βραστό αγριογούρουνο με σάλτσα δυόσμου: "Αυτό είναι το γελαστό αγριογούρουνο; αυτό δεν έχει ούτε ένα τόσο δα χαμογελάκι". Στην ταινία η ατάκα είναι διαφορετική από του έντυπου κόμικ μα προτίμησα να αναφέρω αυτήν που θυμόμουνα. Η δε γκριμάτσα του Οβελίξ δεν γνωρίζω πόσες φορές έχει επαναληφθεί ανα τους αιώνες, ούτε πόσες φορές την είχα επαναλάβει εγώ πριν εξοικειωθώ με την κουζίνα τους :
Ας υποθέσουμε πως σε έχει ρημάξει η πείνα και κάθεσαι να την κορέσεις κατά τις δύο το μεσημέρι. Ψιλοαφαιρείσαι συζητώντας με τον φίλο που σε τιμάει με την παρουσία του για τα ακαδημαϊκά σας και διαπιστώνετε κατά τις τρεις πως δεν σας έχουνε φέρει το φαγητό ακόμα ενώ έχετε να πάτε στο θέατρο κατά τις τρεισήμισι. Και καλά τρως του σκοτωμού, τρέχεις όλην την Princes Street σαν πορτοφολάς που μόλις κάτι άρπαξε και φτάνεις λαχανιασμένος στις τέσσερις παρά είκοσι στο θέατρο. Άντε να εξηγήσεις στους Βρετανούς πως δεν σε λένε τυχαία Latecomer και πως για σένα το να αργείς είναι τρόπος ζωής [1], είναι από τους λίγους λαούς που αν είχανε την δυνατότητα θα επιβάλανε θανατική καταδίκη για την αργοπορία! Κοινώς, μας ρίξανε πόρτα και αρνηθήκανε να μας βγάλουνε εισιτήριο για την επόμενη παράσταση, οπότε απαλλαγμένοι από τις μικροπρέπειες του punctuality κάναμε μια μεγάλη βόλτα! Και να πεις πως δεν μου τα λέγανε οι γεροντάδες; μου τα λέγανε:
[1] Το "τρόπος ζωής" πριν με φάτε χρησιμοποιείται εδώ αυτοσαρκαστικά. Είναι από τις λίγες φράσεις που σιχαίνομαι τόσο και την θεωρώ κατεξοχήν δηθενιώτικη. Έχω βαρεθεί να ακούω πως "για μένα η ροκ είναι τρόπος ζωής", "για μένα το χιπχοπ είναι τρόπος ζωής", "για μένα η αριστερά/αναρχία είναι τρόπος ζωής" και όλα τα συναφή!
Τελικά το φεστιβάλ του Εδιμβούργου το είχα αδικήσει. Όλος αυτός ο κόσμος που πέρυσι γέμιζε τους δρόμους όταν εγώ έτρεχα για να παραδώσω την πτυχιακή μου την τελευταία στιγμή, μου προκαλούσε αφάνταστο εκνευρισμό. Φέτος, χωρίς πιεστικές υποχρεώσεις, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μερικά από τα δρώμενα των τελευταίων ημερών του φεστιβάλ. Μια ευχάριστη έκπληξη ήτανε πως κατάφερα τελικά να δω το L' Illusioniste του οποίου την πρεμιέρα είχα χάσει μερικούς μήνες πριν. Δεν αναφέρομαι στην ομώνυμη ταινία με τον μάγο Άιζενχαιμ, μα στην καινούργια ταινία κινουμένων σχεδίων του Sylvain Chomet.
Πρέπει να ομολογήσω πως τον Tati δεν τον είχα ακουστά πριν δω την ταινία και διαβάσω μερικές κριτικές (εμ τι, γουρούνι στο σακί θα παίρναμε;). Την ταινία την είδα πρώτιστα επειδή λαμβάνει χώρα στο Εδιμβούργο της δεκαετίας του 1950 και χαζοχάρηκα με την προοπτική να δω σκηνές από την πόλη που ζω, πόσο μάλλον σε κινούμενο σχέδιο! Τα πολλά γέλια βέβαια κοπήκανε σύντομα γιατί η ταινία δεν είναι κωμωδία, παρά τις κωμικές στιγμές που την διανθίζουνε (ας είναι καλά εκείνο το κακιασμένο κουνέλι). Η ιστορία, όμορφη κι ανθρώπινη, μιλάει για έναν ταχυδακτυλουργό που βλέπει την δουλειά του να χάνεται από τις ανερχόμενες ροκ μπάντες της εποχής και την φιλία του με ένα κορίτσι που θεωρεί τα μαγικά του αληθινά. Η ταινία βγάζει μια γλυκιά μελαγχολία παρόμοια με αυτήν που είχα νιώσει διαβάζοντας το "Τέλος της μικρής μας πόλης" του Χατζή, μια μελαγχολία για έναν κόσμο που έχει πια παρέλθει και τις αγωνίες των ανθρώπων που είχαν συνδέσει τη ζωή τους μαζί του.
Κλείνοντας λίγα για τον αυθεντικό λόγο που είδα την ταινία, τις εικόνες. Ακριβέστατη και ατμοσφαιρική αναπαράσταση της πόλης μας και του καιρού της, πανέμορφα πλάνα και ορισμένες πραγματικά μαγευτικές σκηνές από το υπόλοιπο της Σκωτίας. Κάθε κτίριο που υπήρχε εκείνη την εποχή και υπάρχει ακόμα είναι στη θέση του, με αποτέλεσμα να σκάσω ένα πλατύ πλατύ χαμόγελο διαπιστώνοντας πόσο πιστά έχει αποδοθεί ο κινηματογράφος Cameo και το εσωτερικό του, στον οποίον εκείνη την στιγμή έβλεπα την ταινία. Το κλίμα της εποχής όπου η ατμάμαξες δεν είχανε ακόμα αποσυρθεί και ο ηλεκτρισμός δεν είχε ακόμα φτάσει σε κάθε γωνία της χώρας αποδίδεται επίσης πολύ όμορφα. Κοντολογίς εάν πέσετε επάνω της, συνίσταται ανεπιφύλακτα. Η επίσημη ιστοσελίδα βρίσκεται εδώ. Σας αφήνω με το trailer και τις καληνύχτες μου.
Μιας και για να καθαρίσει εντελώς το ιστολόγιο από τις αράχνες που έπιασε και να ξαναμάθει ο διαχειριστής του να πληκτρολογεί θα πάρει λίγο χρόνο, θα σας πω το "καλώς σας βρήκα" με την εικόνα που βλέπετε και που ξύπνησε τα κυνικά μου αντανακλαστικά μέσα στο κατακαλόκαιρο. Η απορία του τίτλου ρητορική είναι, ο άνθρωπος προφανώς αγαπάει όπως υποδηλώνουνε και οι καρδούλες με τις οποίες συνοδεύει την φράση. Προσωπικά πάντως μόλις το είδα έλιωσα στα γέλια, όχι για την έξτρα δουλειά που θα κάνει ο ιδιοκτήτης αν το αισθηματάκι πάει στραβά αλλά γιατί σκέφτηκα το σκοτεινό ενδεχόμενο πως σε περίπτωση που θα παρασύρει κάποιον πεζό, το τελευταίο πράγμα που θα δει ο άνθρωπος πριν το ασθενοφόρο θα είναι αυτό το σχεδόν ειρωνικό "έρχομαι για σένα" πάνω από τον προφυλακτήρα.
