Ο Josip Reihl-Kir ήταν περιφερειακός επικεφαλής της αστυνομίας της ανατολικής Κροατίας το 1991. Σε περίπτωση που δεν αντιλαμβάνεσαι τι σημαίνει αυτό, αναφερόμαστε στην περιοχή της ανατολικής Σλαβονίας, περιοχή που -τότε- είχε σημαντικό σέρβικο πληθυσμό, πριν η Κροατία αποσχιστεί από την Γιουγκοσλαβία και αρχίσει το πανηγύρι που όλοι ξέρουμε που κατέληξε. Η ένταση είχε ήδη αρχίσει να συσσωρεύεται και οι Σέρβοι φτιάχνανε οδοφράγματα περιμένοντας τον JNA (λαϊκό γιουγκοσλαβικό στρατό) να επέμβει στην δημοκρατία που ήτανε έτοιμη να αποσχιστεί. Ο αστυνομικός διευθυντής λοιπόν, τοποθετημένος από τον ίδιο τον Tudjman σε αυτήν την ευαίσθητη θέση, περιφερότανε συνεχώς στην επαρχία (όπου οι Σέρβοι ήτανε περισσότεροι απ' ότι στις πόλεις με μικτό πληθυσμό), συνομιλούσε ακούραστα με τους Σέρβους, τους διαβεβαίωνε πως η αστυνομία θα τους προστάτευε και τους έπειθε να μετακινούν τα οδοφράγματα.
Η ανταμοιβή του για την προσπάθεια να υπερβεί τα εθνικά μίση ήτανε 16 σφαίρες την 1η Ιουλίου του 1991. Δολοφονήθηκε από έναν Κροάτη αστυνομικό (A. Gudelj), κατόπιν εντολής του υπερεθνικιστή τοπικού αρχηγού της "τοπικής άμυνας" και μέλους του HDZ (το κυβερνών κόμμα του Tudjman) B. Glavas. Ο τελευταίος εμποδίζονταν από τον πασιφιστή αστυνομικό στην οργάνωση εξτρεμιστών και επίσης ανησυχούσε για τον φάκελο που είχε ετοιμάσει ο Kir με τις δραστηριότητές του. Το αποτέλεσμα ήτανε να στραφούνε και οι Σέρβοι στους δικούς τους εξτρεμιστές. Έφτανε όμως ένας άνθρωπος να σώσει την κατάσταση όταν τόσο η σέρβικη όσο και η κροατική ηγεσία πηγαίνανε ολοταχώς για πόλεμο; Μάλλον όχι.
Ο Kir λοιπόν από μια άποψη ήτανε μια από τις πρώτες 20000 απώλειες [1] ενός πολέμου που ήτανε έτοιμος να ξεκινήσει. Αυτό που τον ξεχωρίζει είναι πως δεν σκοτώθηκε πολεμώντας τους "εχθρούς του έθνους", μα σκοτώθηκε προσπαθώντας να αποτρέψει αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα. Ένας άνθρωπος που πίστευε πως μπορούσαν να συνυπάρξουν Σέρβοι και Κροάτες, όπως το έκαναν και τα προηγούμενα χρόνια. Μας λέει ο Λειβαδίτης: "Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις για να ζήσουν οι άλλοι. Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι ένα οποιοδήποτε πρωινό." Πιστεύω πως η αγωνιώδης επίκληση του ήρωά μας στον προϊστάμενό του να τον σώσει μεταθέτοντάς τον, τον καθιστά ακόμα πιο ανθρώπινο από το αφηρημένο ιδεώδες αυτοθυσίας που προτάσσει ο Λειβαδίτης. Το σχετικό απόσπασμα από το BBC:
AFTERMATH: Ο δολοφόνος του Kir διέφυγε ανενόχλητος στην Αυστρία. Συνελήφθη και εκδόθηκε το 1997 μετά την φασαρία που προκλήθηκε από το παραπάνω βίντεο. Στην δίκη αμνηστεύτηκε. Συνελήφθη κατόπιν δικαστικού αγώνα της χήρας του Kir ξανά στην Αυστραλία το 2006 και καταδικάστηκε το 2008 σε 20 χρόνια φυλάκισης για την τριπλή ανθρωποκτονία του Kir και δύο συνεργατών του.
-----------------------------------------------------------------------
[1] Απώλειες μόνο του πολέμου στην Κροατία
Νομίζω ότι είχα κάνει σχόλιο για τον Φίκρετ Άμπντιτς. Όπως και να έχει, η περίπτωσή του ήταν ενδιαφέρουσα. Να το ψάξεις. :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΠροσπάθησα να βρω το σχόλιο που λες στο αρχείο του μπλογκ σου αλλά αυτό στάθηκε αδύνατο. Αν κατάλαβα καλά, ήτανε μουσουλμάνος που δεν ήθελε την απόσχιση από Γιουγκοσλαβία?
ΑπάντησηΔιαγραφήΝόμιζα ότι είχα κάνει σχόλιο εδώ και μετά δεν το έβρισκα. Μπορεί να το φαντάστηκα. Ο Άμπντιτς ήθελε να φτιάξει το Λουξεμβούργο των Βαλκανίων στο Μπίχατς. Τακίμιασε με τους Σέρβους μουσουλμάνος ων και το 1995 η προέλαση Κροατών και Βοσνίων (με νατοϊκές πλάτες) τον έκανε φυγά. Άλλος ένας καιροσκόπος που είχε βιαστεί να τραφεί από την αναμπουμπούλα του πολέμου. Ίσως να τα είχε καταφέρει, όπως η Υπερδνειστερία. Εκεί όμως υπάρχουν ρωσικές πλάτες. Ο Άμπντιτς δεν είχε γερούς προστάτες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜμμ δεν βρήκα κανένα σχόλιο, άλλωστε είμαι μικρός ιστολόγος ακόμα και αμα γίνει κανένα δεν το χάνω :Ρ
ΑπάντησηΔιαγραφήΤον έψαξα πάντως στο γκουγκλ και απ ό, τι κατάλαβα συνελήφθη