Καταρχάς ευχαριστίες στον Δημήτρη για την έμπνευση του ονόματος που μου φάνηκε πολύ πιο ευφάνταστο από το γελοίο 'dragonlake' που έχω ακούσει κατά καιρούς. Σχεδόν κάθε αλπική λίμνη στην Ήπειρο την αποκαλούνε δρακόλιμνη, δύο όμως είναι αυτές που για μένα μετράνε, ή για να είμαι πιο ακριβής μια. Η δρακόλιμνη της Τύμφης, είναι το διαμάντι του στέμματος και επίσης αυτή με την καλύτερη σχέση κόστους-οφέλους (σε πεζοπορικούς όρους) μιας κι έχει κοντά καταφύγιο και μπορείς να σπάσεις τη διαδρομή. Για να μην πολυλογώ, οι ρηχές αυτές λίμνες (3-4 μέτρα) της αλπικής ζώνης προήλθαν από καθίζηση του βραχώδους υποστρώματος από το βάρος των παγετώνων, την εποχή που οι τελευταίοι υπήρχαν. Ο μύθος ότι είναι άπατες καταρρίφθηκε πριν από κάποια χρόνια όταν κάποιος ήρωας κουβάλησε εξοπλισμό και βούτηξε.
Γιατί να ήτανε άπατες; Μα που θα χωρούσε ολόκληρος δράκος αλλιώς; Ένας έμενε στην δρακόλιμνη της Τύμφης και ο άλλος απέναντι στον Σμόλικα. Κι επειδή ως γνωστόν οι δράκοι είναι επιθετικά, κακιασμένα και τσαμπουκαλεμένα πλάσματα πετούσαν ο ένας στον άλλο ό,τι βρίσκανε μπροστά τους, όχι σπουδαία πράγματα δηλαδή, πέτρες και ρόμπολα (πεύκο ψηλού υψομέτρου, άχαρο, ανεμοδαρμένο και κακομοιριασμένο). Μεγάλοι αρχιτέκτονες τοπίου αυτοί οι δράκοι, θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για την σημερινή διαμόρφωση του χώρου και κυρίως για την παρουσία διαφορετικού χρώματος πετρών γύρω και μέσα στην κάθε λίμνη. Την ιστοριούλα αυτήν, μου την έλεγε ο πατέρας μου μαζί με την άλλη για τον Αλή Πασά που προσπάθησε να ανεβάσει βάρκες και οι δράκοι τον στείλανε από κει που ήρθε. Τώρα που το έψαχνα βρήκα τους μύθους μαζεμένους εδώ αν κι έχω να δηλώσω ότι αυτός με το μαύρο κριάρι είναι σκέτη απάτη και στερείται κάθε επιστημονικής βάσης. Γιατί οι βοσκοί στον Σμόλικα δεν φαίνεται να θυμούνται τίποτε, μιας και τα πρόβατά τους μια χαρά τα φέρνουνε δίπλα στην δρακόλιμνη και την κάνουνε να θυμίζει νερόλουτσα. Επιστρέφω όμως στην Τύμφης, η οποία διατηρεί περισσότερη από την μαγεία.
Ε λοιπόν, η ομάδα του latecomer έφτασε με κίνδυνο της ζωής της στο άνδρο του κτήνους, καθυστερημένα όπως πάντα, και -ευτυχώς- όταν η μαμά έλειπε. Έτσι κατορθώσαμε να αποθανατίσουμε τα μικρά της που κυκλοφορούν μεταμφιεσμένα επιτυχώς σε αλπικούς τρίτωνες. Πριν σας αφήσουμε να απολαύσετε το σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο κάποιες τελευταίες επισημάνσεις: Η κοιλιά τους είναι πορτοκαλί αλλά στάθηκε αδύνατο να αναποδογυρίσω κάποιο και να το πείσω να μείνει έτσι μέχρι να βγάλω την φώτο. Είναι πολύ γρήγορα τα διαολεμένα και το μόνο που θα πετύχαινα θα ήτανε να αποκτήσω μερικές ντροπιαστικές φωτογραφίες με εμένα πεσμένο στην λίμνη (ούτε κουβέντα να γίνεται για το τακτ των συνοδοιπόρων). Οπότε επιστρατεύστε τη φαντασία σας ή το γκουγκλ. Το πρώτο ζεύγος εικόνων είναι τραβηγμένες τέλη Μαΐου του 2008 ενώ το δεύτερο είναι Σεπτέμβρη του 2009. Το παράπονό μου πάντως είναι πως κάθε χρόνο στους 10 πόντους τα βρίσκω! Μα τι έχουνε τα έρμα και δεν μεγαλώνουν; Ούτε χαλίκια δεν μπορούνε να πετάξουνε έτσι όπως είναι, όχι πέτρες και δέντρα!
Πολύ ωραίο κείμενο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα βρίσκεις καθε χρονο το ίδιο μικρά;
Μήπως- λέω τώρα- μήπως δεν είναι τα ίδια;
Εχω δει τα πρωτοξαδελφα τους σε λίμνη στο Γράμμο.
Εικονες σε slides που δεν έχω σκανάρει...
Καλημέρα! (μετά σου λέει πως εγώ είμαι ο πρωινός)
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια αλπικοί τρίτωνες μια χαρά μέγεθος έχουνε, έχω δει και ενήλικα και έφηβα (αυτά δηλαδή με τα βράγχια). Για δράκοι όμως είναι απαράδεκτα μικροί! Δεν ξέρω βέβαια τον βιολογικό κύκλο των δράκων, αλλά υποθέτω πως θα έπρεπε να παίρνουνε τουλάχιστον ένα μέτρο τον χρόνο! Λες μόλις μεγαλώνουνε να τα κρύβει η μάνα τους στα απύθμενα βάθη της λίμνης;
Μμμμ την Γκιστόβα λες;
Όνειρο η Δρακόλιμνη. Μάλλον το θηλυκό τρίτωνα είδες που είναι πιο μεγάλος και σκούρος. Πολύ καλό λήμμα βρήκα στο herpetofauna.gr: http://www.herpetofauna.gr/index.php?module=cats&page=read&id=36&sid=8 Εδώ πάλι μια πολύ καλή φωτό από την Οίτη: http://www.flickr.com/photos/26053600@N03/3549749322/ Κατατοπιστικό το άρθρο της wiki: http://en.wikipedia.org/wiki/Alpine_Newt με νοτιότερο σημείο εξάπλωσης στην Ευρώπη την Πελ/νησο. Επίσης οι πληθυσμοί της Ηπείρου άρχισαν να διαφέρουν γενετικά από της Πελοποννήσου από το μέσο Πλειστόκαινο: "Two major lineages, displaying considerable amount of genetic differences, were supported by both analyses. These lineages, which have been geographically separated since the middle Pleistocene, constitute separate Evolutionary Significant Units (ESUs) and correspond to populations from the Greek mainland and Peloponnisos, respectively" Δες εδώ: http://www.sciencedirect.com/science?_ob=ArticleURL&_udi=B6T4R-4R70C0S-1&_user=10&_rdoc=1&_fmt=&_orig=search&_sort=d&_docanchor=&view=c&_searchStrId=1108538439&_rerunOrigin=google&_acct=C000050221&_version=1&_urlVersion=0&_userid=10&md5=5766c7c7cec60b984ac1a2f90ad82bb2
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι η μαλακία της ημέρας:
http://www.youtube.com/watch?v=5zJG8Rs4Po0
Ελα συγγνώμη για την καθυστέρηση. Ελέω ορκομωσίας και συνοδευτικών κοινωνικών εκδηλώσεων είχα αφήσει το βλογ στο έλεος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι τρίτωνες έχουνε διαφοροποιηθεί μεταξύ Ηπείρου και Πελλοπονήσου επειδή οι δικοί μας σαν μεγαλώσουνε γίνονται δράκοι!
Το τελευταίο βίντεο το είδα με Χρυσικό και σχεδόν πέσαμε νεκροί από τα γέλια!
Πάλι καλά που βρήκες και κάτι, γιατί εγώ στην λίμνη του ΛοχΝες ούτε τα μικρά δεν βρήκα...μάλλον θα μου κρύβονταν γιατί με ντρέπονται!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑ ώστε στα μέρη μας το πέρασες το μυστηριώδες ΣΚ!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΡε είναι μεγάλη η ΛοχΝες γι αυτό βρίσκουνε και κρύβονται, ετούτη εδώ σαν λούτσα είναι ;)