"Πάρε με από το χέρι να μου δείξεις τον κόσμο. Ο μεγάλος χάρτης σχισμένος. Η γεωγραφία χαμένη ανάμεσα σε άχρηστα βιβλία. Ο εξάντας δίχως φακούς. Τους βγάλαμε για ν' ανάψουμε τσιγάρα. Σπασμένο το παλινώριο. Η ρίγλα ζαβωμένη. Το βελόνι της πυξίδας τρελάθηκε και τρεκλίζει. Την μπαρκέτα την έκοψε κυνηγός, μπορεί και σκυλόψαρο. Μετζαρόλι; μα ο άμμος δεν βολεί να περάσει. Ας μετρήσουμε τον ήλιο με τα δάχτυλα. Ποιόν απ' όλους;
-Λίγη γαλέτα...
-Πάρε... γιατί φτύνεις;
-Νερό.
-Σώθηκε.
-Είπες πως για μένα θ' ανοίξεις την φλέβα σου.
-Δες. Την άνοιξα. Δεν τρέχει στάλα.
-Στεριά. Νά τη. Τρεις φοινικιές.
-Όχι. Πέντε...Εφτά...Χίλιες. Μήτε μισό μίλι. Κοντά.
-Δος μου τα κουπιά.
-Είναι σάπια. Ολότελα.
-Τότε ας φτάσουμε κολυμπώντας.
-Κοίταξε το στόμα του σκύλου, πως περιμένει.
-Ρίξε την γαλέτα.
-Την ξερνά και την πετά πάλι απάνω μας. Δε βλέπεις; Στάσου να πέσω. Θα χορτάσει. Θα προλάβεις να βγεις τη στεριά. Φυσάει. Είναι κόντρα. Αλαργεύουμε. Βρέχει. Πιες. Κοιμήσου, θα σε φυλάω.
-Κοιμάμαι. Είναι καιρός που κοιμάμαι.
-Τι ωραία που είναι τα μαλλιά σου. Άσε με να τα καθαρίσω από το αλάτι.
-Όχι.
-Γιατί γλιστράς από τα χέρια μου; Που είσαι; Έχω καινούργια tatoo να σου δείξω. Μην ξυπνάς... Έτσι όπως είσαι, θα σε βάλω φιγούρα στην πλώρη... Κοριτσάκι. Πιάσε με από το χέρι να μου δείξεις τον κόσμο.
-Δεν έχω χέρι. Δεν υπάρχει κόσμος"
-----------------------------------
Ν. Καββαδίας 'Βάρδια' (1954), εκδόσεις Άγρα 2008. Γλωσσάρι για όσους (όπως κι εγώ άλλωστε) δεν γνωρίζουν τι είναι το μετζαρόλι εδώ.
Λένε πως ο Καββαδίας έγραψε τρεις ποιητικές συλλογές και ένα μυθιστόρημα αλλά αυτό είναι αληθές μόνος ως προς την τυπική μορφή των έργων. Στην πραγματικότητα κι η Βάρδια είναι ποίηση υπό μορφή μυθιστορήματος (ειδικά το πρώτο και τρίτο μέρος).
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ που μου το θύμισες.
Καλησπέρα αταίριαστε,
ΑπάντησηΔιαγραφήόντως η Βάρδια είναι ταυτόχρονα ποίημα και μυθιστόρημα. Αυτό το κομματάκι είναι το πρώτο πράγμα που είδα όταν ξανάνοιξα το βιβλίο χτες μετά από 2 μήνες που το διάβασα. Το έβαλα στην ανάρτηση ακριβώς επειδή θα μπορούσε να είναι ποίημα, είναι αυτοτελές άλλωστε, μετά αλλάζει αφήγηση.
απιστευτο απιστευτο, αγαπησαααα :))
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλως ήρθες στον κόσμο του Κόλια αλεξ, σου χω φύλαξει λίγο απ το ωραίο γλυκό της Κυριακής :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΠληροφοριακα, ένα άλλο πολύ καλό βιβλίο κατα τη γνώμη μου,με φωτογραφίες για τη ζωή, τις ατάκες και τα ταξίδια του "Μαραμπού", που θα σαγηνέψει τους νοσταλγείς, είναι το "Νίκος Καββαδίας –Ο Δαίμονας χόρευε μέσα του" του Μήτσου Κασόλα εκδοσεις καστανιώτη.. Όποις δεν το έχει διαβάσει, αξίζει... Παραθέτω κι ένα απόσπασμα:
ΑπάντησηΔιαγραφήΓέρο, σου πρέπει μοναχά το σίδερο στα πόδια
δυο μέτρα καραβόπανο, και αριστερά τιμόνι.
Μια μέδουσα σε αντίκρισε γαλάζια και σιμώνει
κι ένας βυθός που βόσκουνε σαλάχια και χταπόδια
.....................................................
"Ξέρεις τι θα πει "το σίδερο στα πόδια, δυο μέτρα καραβόπανο, κι αριστερά τιμόνι"; "Όχι". Του λέω: "Όταν πεθαίνει κάποιος στη θάλασσα, τον ράβουνε σε δυο μέτρα καραβόπανο και του δένουνε ένα σίδερο στα πόδια, για να βουλιάξει. "...κι αριστερά τιμόνι", για να μην τον πάρει η προπέλα. Γιατί το πλοίο κάνει ένα γύρο εκεί που έπεσε ο νεκρός ως αποχαιρετισμό".
Thanx Γιάννη, πολύ ωραίο :)
ΑπάντησηΔιαγραφή