Στάθηκε για λίγο ακόμα κοιτάζοντας τον ψηλό μαντρότοιχο. Ήταν τόσο κοντά που σχεδόν ακουμπούσε με την μύτη την πέτρα. Γύρισε απότομα και κοίταξε γύρω του, δεν υπήρχε ψυχή, τουλάχιστον όχι μέχρι εκεί που άρχιζε το δάσος. Πέταξε το τσιγάρο στο ξερό χορτάρι και το πάτησε νευρικά. Το τελευταίο που χρειαζότανε αυτή τη στιγμή ήταν να βάλει καμιά φωτιά. Ξεκίνησε διστακτικά για το δάσος, δεν απείχε και πάνω από μερικές δρασκελιές. Συνήθως θα περπατούσε αργά και αμέριμνα σ' αυτό το δάσος που του είχε προσφέρει τόσες λαχτάρες στα μικράτα του, μα όχι σήμερα. Σήμερα δεν είχε καιρό για ονειροπολήσεις, ούτε να χαζέψει το χαλί από τα περσινά ξερά φύλλα, ούτε τους κισσούς. Περπατούσε γρήγορα και νευρικά κοιτώντας προσεκτικά δεξιά κι αριστερά, προσπαθώντας να διακρίνει το παραμικρό μέσα στους ίσκιους. Πρέπει να ήτανε αρκετά προσηλωμένος γιατί δεν διαπίστωσε πως τα πουλιά ήτανε ασυνήθιστα σιωπηλά. Το ξέφωτο με το ψηλό χορτάρι το μισούσε, ειδικά το καλοκαίρι. Έκρυβε κάθε λογής δυσάρεστες εκπλήξεις: από φίδια που τρέχανε βιαστικά να κρυφτούν κάτω από τον σωρό με τις πέτρες καταμεσής του ξέφωτου εώς -συνηθέστερα- τις κολιτσίδες που κολλούσανε στα κορδόνια των παπουτσιών και τις κάλτσες του. Το διέσχισε με γοργό βήμα για να ξαναβρεθεί στους ίσκιους του δάσους. Στην ξύλινη γέφυρα έλειπε μια σανίδα, το θυμότανε και την δρασκέλισε προσεκτικά, άλλωστε πλησίαζε πλεον. Το σπίτι ήδη φαινότανε πίσω απ' τα τελευταία δέντρα ή ό,τι τέλος πάντων έχει απομείνει απ' αυτό. Έπρεπε να βιαστεί γιατί σουρούπωνε και δεν είχε καμία διάθεση να ξεμείνει εκεί τη νύχτα. Αφού έκανε μια γρήγορη βόλτα γύρω από το σπίτι πλησίασε διστακτικά την πόρτα. Ήξερε πως δεν ήτανε κλειδωμένα, δεν υπήρχε νόημα άλλωστε, ήτανε εγκαταλελειμμένο χρόνια. Η παλιά ντουλάπα ωστόσο ήτανε ακόμα μέσα στην κρεβατοκάμαρα, έκανε ένα γύρω το δωμάτιο με το βλέμμα του κι έπειτα την άνοιξε αποφασιστικά Αυτό που είδε τον πάγωσε στιγμιαία, έκανε δυο βήματα πίσω κι έπειτα γύρισε την πλάτη του και άρχισε να τρέχει. Σκόνταψε στην σανίδα που έλειπε από το γεφυράκι. Σηκώθηκε γρήγορα και κοίταξε πανικόβλητα πίσω: τον ακολουθούσε. Συνέχισε να τρέχει με όλη του τη δύναμη και διέσχισε το ξέφωτο και το δάσος μέσα σε λίγα λεπτά. Σταμάτησε απότομα μπροστά στον μαντρότοιχο και γύρισε λαχανιάζοντας να κοιτάξει πίσω του: πλησίαζε, έβγαινε με γοργό βήμα από το δάσος και το σχήμα του ίσα που διαγράφονταν στο λυκόφως. Μόλις ξαναβρήκε την ανάσα του, ξαναγύρισε προς τον μαντρότοιχο και φώναξε θριαμβευτικά: "Φτου φτου ένας Γιώργος!" (δισκλέημερ: ας με συγχωρέσει ο ανώνυμος δημιουργός του σχετικού ποντιακού ανεκδότου, μα δεν άντεξα στον πειρασμό να το κακοποιήσω)
είναι μια διαφήμιση, όπου σε παρόμοιο ανησυχητικό στυλ, ένας τύπος πιλαλάει μέσα στο σκοτεινό δάσος, η αόρατη απειλή τον κυνηγάει, το θήραμα με την ψυχή στο στόμα, αγκομαχώντας από την αγωνία, βλέπει φως σε μια απομονωμένη καλύβα, με την τελευταία ικμάδα κουράγιου πέφτει πάνω στην πόρτα, ελπίζοντας να ανοίξει, η απειλή πλησιάζει, η πόρτα ανοίγει. Φωτεινό δωμάτιο, σε κοντράστ με την σκοτεινή κόλαση έξω, φιλικά τον δέχεται ο χαμογελαστός ένοικος της καλύβας, όλα καθησυχαστικά και φιλόξενα. Τα συσπασμένα χαρακτηριστικά του διωκόμενου χαλαρώνουν, περιφέρει το βλέμμα στο γεμάτο σπιτική θαλπωρή δωμάτιο-καταφύγιο, και σταματάει στην ανοικτή τηλεόραση. Το βλέμμα ξαναγίνεται πανικόβλητο, χωρίς λέξη, ξαναγυρίζει και βγαίνει από τη καλύβα, στην σκοτεινή απειλητική κόλαση του δάσους έξω, και ξαναρχίζει το απελπισμένο πιλάλημα σκουντουφλώντας στα τυφλά, με την αόρατη απειλή να καραδοκεί κάπου, και τον φιλόξενο κάτοικο της καλύβας να κοιτάζει απορημένος. Η τηλεόραση έδειχνε κάποιο αισθηματικό σήριαλ, ενώ ήταν ξεκάθαρα η ώρα που μεταδιδόταν το ματς. Το διαφημιστικό μήνυμα είναι, "δεν μπορείς να εμπιστευτείς έναν άντρα, που δεν παρακολουθεί τα αθλητικά στην τηλεόραση".
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα και καλώς ήρθες. Δεν την έχω υπόψιν την διαφήμιση που αναφέρεις, αν είναι ελληνική της τελευταίας διετίας πιθανότατα την έχω χάσει. Να πάρει πάντως, νόμιζα ότι πρωτοτυπούσα!!! Το ανέκδοτο στην αυθεντική του μορφή περιγράφει πολλά διαδοχικά τοπία και μετά τα ξαναπεριγράφει αντίστροφα σπάζοντας τα νεύρα του ακροατή. Σκέφτηκα λοιπόν να μειώσω λίγο τα τοπία και να αυξήσω το σασπενς για να παίξω ένα κακόγουστο αστείο στις πλάτες των αναγνωστών που θα θεωρούσαν ότι το έριξα στην λογοτεχνία :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαίρετε, και καλώς σας βρήκα. Η διαφήμιση είναι αμερικάνικη, και διαφημίζει κάποιο συνδρομητικό κανάλι που μεταδίδει αποκλειστικά αθλητικά. Όσο για την λογοτεχνία, έχει πολλές εκδοχές, και αυτό που περιέχει η τέχνη του λόγου, μπορείς να το βρεις, πολλάκις θα έλεγα, σε μέρη μη αναμενόμενα, και χωρίς πρεστίζ, ας πούμε.
ΑπάντησηΔιαγραφή