Παρακολουθώ όσο μπορώ την συζήτηση για την Ευρώπη, για το αν υπήρχε κάποια 'ηθική' υποχρέωση των Ευρωπαίων να βοηθήσουν την Ελλάδα οικονομικά κτλ. Διευκρινίζω το "όσο μπορώ": η Μάγχη ψυχολογικά δημιουργεί μια απόσταση μεγαλύτερη απ' ό,τι φαίνεται στον χάρτη. Πάμε λοιπόν σε μια συζήτηση τόσο παλιά όσο η ίδια η Ευρώπη (μιλάω για την Ευρώπη ως οργανισμό δλδ από το 1957 και μετά, όχι ως ήπειρο) και για το αν ιδρύθηκε για το συλλογικό καλό ή απλά επειδή τα εθνικά συμφέροντα των μελών εξυπηρετούνταν καλύτερα έτσι. Στην τελευταία περίπτωση, το να προχωρήσεις σε ενιαίο νόμισμα χωρίς να έχει προηγηθεί πολιτική ενοποίηση είναι αρκετά ριψοκίνδυνο. Εν πάσει περιπτώσει, δεν μπόρεσα να μην θυμηθώ την απολαυστική ερμηνεία του Nigel Hawthorne όταν εξηγεί σε έναν πολιτικό πως βλέπει ένας μανδαρίνος του civil service την όλη προσπάθεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου