Χαζή η ερώτηση μιας και η απάντηση δίνεται στον αμέσως επόμενο στίχο και είναι "ο χρόνος". Όπως πάντα οι στίχοι κρύβουνε πολλαπλές αλήθειες και σήμερα διαπίστωσα μια απ' αυτές. Όπως λοιπόν ήμουνα γυρισμένος με την πλάτη κι έγραφα στον μαυροπίνακα (αμε! μαυροπίνακα, με κιμωλίες κι όχι τους σαχλομαρκαδόρους του μοντερνισμού) τις ιδέες των φοιτητών μου (ναι έχω κι απ' αυτούς φέτος, ζωή να 'χουνε) ακούω την φράση "διακρατικές συμμαχίες". Αφου λοιπόν επιβράβευσα την ιδέα σκέφτηκα να δώσω κι ένα δυο παραδείγματα: "ΝΑΤΟ" λέω κι επειδή δεν ήθελα να δώσω μόνο ένα παράδειγμα συμπληρώνω "ή το Σύμφωνο της Βαρσοβίας αν το θυμάστε ή μάλλον αν το έχετε ακουστά". Εκείνη τη στιγμή ακούω ένα "ναι" από πίσω μου οπότε γυρίζω και αντικρίζω έναν μεσήλικα ο οποίος χαμογελούσε με κάποια συγκατάβαση γιατί ήτανε ο μόνος στην αίθουσα που πραγματικά το θυμότανε. Με έσωσε από την αμηχανία ο άνθρωπος γιατί υπάρχει μια τρομακτική παράμετρος στο ακροατήριό μου: είναι όλοι γεννημένοι το 1990, ίσως και το 1991, συνεπώς όχι απλά δεν θυμούνται τον Ψυχρό Πόλεμο αλλά δεν είχανε καν γεννηθεί όταν ο όρος είχε κάποια σημασία! Κάποτε είχα βρει ένα εύκολο ευφυολόγημα να χειρίζομαι το ζήτημα. Μόλις κάποιος μου ανέφερε ημερομηνία γεννήσεως μετά το 1990 ρωτούσα "μα καλά γεννιόνταν παιδιά τότε;". Πλέον έχω διαπιστώσει πως όχι μόνο γεννιόνταν μα έχουνε πια μεγαλώσει αρκετά ώστε να είναι πρωτοετείς ή δευτεροετείς φοιτητές. Σας καληνυχτίζω λοιπόν σιγά σιγά γιατί το τίλιο μου άρχισε και κρυώνει...
Άστα, εγώ έπαθα σοκ όταν συνειδηοτποίησα ένα βράδυ σε ένα μπαρ πως έπινα αλκοόλ με μια φίλη (!) που γεννήθηκε δυο μήνες πριν την πτώση του Τείχους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην οποία πτώση εγώ θυμάμαι διαυγέστατα...
Χάσμα γενεών!
Ο "Ψυχρός πόλεμος" που εμείς θυμόμαστε, αλλά φρόντισα να μάθει γι αυτόν και ο γιός μου, που σήμερα είναι 25 ετών.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν ξέρω πόσα αληθινά έχουν αλλάξει,πλην των γεγονότων (πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού κ.λ.π) σε αυτόν το πόλεμο, όχι μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ αλλά μεταξύ όλων.
Η νέα τάξη πραγμάτων, η "παγκσμιοποίηση, πόσους "ψυχρούς πολέμους" έχει δημιουργήσει;
Και μάλλον βγήκα εκτός θέματος, το συνηθίζω αυτό..
:-)
Καλησπέρα
κροτ καλησπέρα,
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι μένα τα κάτω όρια ηλικίας των φίλων μου εκεί γύρω κυμαίνονται. Κάποιες φορές τείνω να το ξεχνάω μέχρι που έρχεται η φλασιά!
Το επόμενο πολιτιστικό σοκ που μας περιμένει είναι να μιλήσουμε με άνθρωπο που γεννήθηκε αφού πέσανε οι δίδυμοι πύργοι...
Βάσια καλησπέρα,
ΑπάντησηΔιαγραφήπρέπει να ομολογήσω πως δεν είμαι και πολύ πολύ μεγαλύτερος από τον γιο σου, απλά ενώ εκείνος είναι στη μέση της δεκαετίας εγώ είμαι στα τελειώματα.
Θυμάμαι ωστόσο ξεκάθαρα εικόνες όχι μόνο από τα γεγονότα του '89 όπως το τείχος ή τα σοβιετικά τανκ να αφήνουνε τις βαλτικές χώρες αλλά και τις ταινίες και τα κινούμενα σχέδια της εποχής που το πυρηνικό ολοκαύτωμα το είχανε σε ημερήσια διάταξη.
Από μερικές απόψεις, τουλάχιστον στον χώρο των διεθνών σχέσεων, το διεθνές σύστημα άλλαξε προς το πιο ανασφαλές έγινε δηλαδή εν πολλοίς πιο ασταθές. Και "ψυχρούς" και "θερμούς" πολέμους έχουμε περισσότερους και μη κρατικούς παίκτες πολύ πιο δραστήριους. Νομίζω πως οι καθηγητές που είχα -τουλάχιστον στην Πάντειο- νιώθανε πολύ μεγαλύτερη σιγουριά μιλώντας για εκείνο το σταθερό σύστημα του παρελθόντος που ποτέ δεν εξεράγη και ήτανε όλα τόσο ξεκάθαρα. Αγνοούσανε βέβαια την παράμετρο πως ο απλός κόσμος ζούσε με εναν συνεχή τρόμο για το αν θα ξημερώσει η επόμενη μέρα μετά από κάθε κρίση ή αν θα κληρονομήσουνε τον κόσμο οι κατσαρίδες. Όχι ότι εμείς ζούμε με περισσότερη σιγουριά, τουλάχιστον όχι μετά το 2001. Τώρα πάλι δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει αλλά νιώθεις καλύτερα γιατί τουλάχιστον έχεις περισσότερες πιθανότητες να γλιτώσεις.