Πέμπτη 15 Απριλίου 2010

Waiting for the barbarians

First, my apologies for posting in English. The Internet connection we have at home recently passed away. Incidentally, it happened when I was trying to reply to Zaphod's massive post after spending half an hour reading it. I will, however, display moral superiority and won't attribute the coincidence to a declaration of war on behalf of the natural scientists! Anyway, the last days haven't been exactly the best of my life and I needed urgently to occupy myself with a new post, not to mention the fact that from next week the workload at University is going to increase dramatically and there won't be probably enough time even if the connection is back. Hence the choice to compose in English instead of greeklish was one of lesser evil.
Most of you probably already know the ill-fated series of fortifications built by the Germans across the coasts of France to prevent an allied landing during the Second World War i.e. the Atlantic Wall. What you might not know -as I didn't before coming here- is that a similar effort was taking place across the Channel. Since the Germans never attempted to invade Britain with land forces the fortifications never became as popular as the German ones, yet their remains are still traceable across the land. So, today's post includes photos from the fortifications in Cramond island guarding the entrance of the Firth of Forth. The first one needs some further comments. It depicts the causeway that links the island to the mainland. The row of concrete pyramids was built to prevent submarines from passing when the tide was high. Actually, it is one of the first landmarks I remember from my first flight to Edinburgh. From above it looked like a partially submerged fence. Naturally then, our island is not a proper one, but a tidal island. The photos were taken when the tide was low and the island accessible by foot. Enjoy.





































--------------------------
You didn't really expect any real weapons to be left in the bunkers, did you? Until next -and hopefully in greek- time, goodnight and good luck.

6 σχόλια:

  1. Δεν το έκανα εγώ!!

    Περαστικά πάντως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. xaxaxa nai re ennoeitai, eipa na to riksw k gw ligo sth synomosiologia :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ θα παραμείνω στο τείχος και θα πω ότι αγνοούσα την ύπαρξη του. Ενα ταξίδι στην Σκωτία επιβάλλεται. Την σνομπάρω επειδή είναι δίπλα, αλλά θα ανεθεωρήσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Niko, mhn fantasteis tpt ektetamenes oxyrwseis, kyriws skorpies einai, yparxei ki ena sxetiko site pou tis exei katagegramenes. Pantws polla apo ta nhsakia tou Firth htane oxyrwmena, oxi mono to Cramont. Ekana mia apopeira na paw kai to Savvato (einai molis mish wra apo to Edinburgh) alla ypologisa lathos tis wres ths paliroias kai to vrikame apokomeno.
    Ki egw pantws pou eimai edw, polles boltes tis anaballw me to skeptiko "e mwre den variesai, exw 2 xronia akoma".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ωραίες οι φωτογραφίες, και παρεμπιπτόντως, κάτι σχετικό, :
    Στην ομώνυμη ταινία των αδελφών Κοέν, ο Λεμπόφσκι αισθάνεται ανασφαλής στο σπίτι του και για να αμυνθεί στις επισκέψεις διάφορων και ανεπιθύμητων μαφιόζων, καρφώνει ξύλα στο πάτωμα με υπερβολικά πολλά καρφιά και μπλοκάρει ένα δοκάρι ανάμεσα σε αυτά και την εξώπορτα, οργανώνοντας έτσι μια αξεπέραστη άμυνα που τον καθησυχάζει. Αλλά όταν έρχονται οι δυσάρεστοι λεγάμενοι ανοίγουν απλώς την πόρτα και μπαίνουν και ο Λεμπόφσκι κοιτάζει απελπισμένος και έκπληκτος την κατασκευή του που πριν λίγο έμοιαζε ακαταμάχητη, να καταρρέει χωρίς καν να προκληθεί, πριν καν λειτουργήσει και δοκιμαστεί έστω στοιχειωδώς, γιατί η πόρτα άνοιγε προς την άλλη κατεύθυνση και ο ίδιος δεν το είχε συνυπολογίσει και οι εισβολείς ούτε που κατάλαβαν τι αξεπέραστη γραμμή άμυνας διέσπασαν.
    Κάπως έτσι εξελίχτηκε και η αποτελεσματικότητα της φοβερής γραμμής Μαζινό, που στα χρόνια του 1930 εμφανιζόταν ως η ισχυρότερη αμυντική γραμμή που είχε κατασκευαστεί ποτέ, ως απολύτως αδιαπέραστη. Οι γάλλοι την άπλωσαν σε όλο το μήκος των συνόρων τους με τους γερμανούς, και αισθάνονταν τόσο ασφαλείς, όσο και ο Λεμπόφσκι. Όταν όμως ήρθαν οι δυσάρεστοι και ανεπιθύμητοι γερμανοί, απλώς πέρασαν από το πλάι, μπήκαν στο Βέλγιο κι από κει πέρασαν σαν κύριοι τα αφύλακτα σύνορα και ούτε που γύρισαν να κοιτάξουν πίσω τους την φοβερή γραμμή Μαζινό, ασχολήθηκαν με την αξεπέραστη αμυντική κατασκευή των γάλλων, τόσο όσο και οι μαφιόζοι με του Λεμπόφσκι. Καθόλου δηλαδή. Και οι γάλλοι δεν ήταν λιγότερο έκπληκτοι από τον Λεμπόφσκι όταν διαπίστωσαν ότι η αδιάσειστη ιδέα τους περί άμυνας, είχε ένα αδιόρατο εκ πρώτης όψεως υπολογιστικό λάθος, που την υπονόμευε τόσο, ώστε ο αντίπαλος για τον οποίο προοριζόταν να αποτελέσει εμπόδιο ανυπέρβλητο, να μην την προσέξει καν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. zaphodreplicant καλησπέρα,
    Πετυχημένος ο παραλληλισμός και περιγράφει την μοίρα των περισσότερων οχυρώσεων όπως σωστά αναφέρεις με την Μαζινό. Ο έρμος ο ήρωας της ταινίας φαντάζομαι -μιας και δεν την έχω δει- βρέθηκε σε δυσχερέστερη κατάσταση από τους φαντάρους της γραμμής Μαζινό. Οι τελευταίοι μπορούσανε να οπισθοχωρήσουνε ενώ αυτός έτσι όπως μαντρώθηκε ούτε από το παράθυρο δεν μπορούσε πια να το σκάσει!
    Για την ιστορία πάντως, η νότια και λιγότερο προσεγμένη επέκταση της γραμμής κράτησε μια χαρά τους Ιταλούς που επιχειρήσανε να εισβάλλουνε κι αυτοί μαζί με τους συμμάχους τους. Άρα έχει να κάνει και με το απέναντι σε ποιόν προτάσσεις τις οχυρώσεις. Κάτι αντίστοιχο με τους Γάλλους πάθαμε και μεις με την γραμμή Μεταξά αν δεν απατώμαι, μιας και αφήσαμε ακάλυπτα τα σύνορα με την φίλη Γιουγκοσλαβία, μόνο που οι Γερμανοί χωθήκανε ανάμεσά μας πριν καν προλάβουμε να συνενοηθούμε με τους Γιογκοσλάβους..

    ΑπάντησηΔιαγραφή